امروز، سخنرانی لیلی گلستان در TEDx تهران را دیدم. راستش، نمیشناختمش. تنها شناختم از او به عنوان یک مترجم بود و این که دختر ابراهیم گلستان است. ترجمهای از او را میخواستم بخوانم که هنوز وقت نکردهام و البته کتاب را هم هنوز تهیه نکردهام. تیستوی سبز انگشتی. حرفهایش دلنشین است. تأمل برانگیز است. بی […]
واقعا نمیدانم چرا در کودکی سیلوراستاین نمیخواندم. احتمالا هیچوقت در کتابفروشی، چشمم به کتابهای سیلوراستاین نیافتاده بود. وگرنه حتما خوانده بودمش. کتاب هانس کریسیتن اندرسون را بارها خوانده بودم. برادران گریم را همینطور. داستانهای متعدد دیگر هم میخواندم. کتابهایم پر از لک غذا بود. بچه بودم و با همان دستهایی که از خوراکیها کثیف بود،
بیمارستان نمازی – اورژانس بزرگسال – قسمت حاد ۲ – ساعت ۱ بامداد – ۱۲ مرداد ۹۶ — از مامانم چجوری عکس میگیرین؟ — با اینی که اینجاست. (دستگاه سونوگرافی را به کوثر نشان دادم). — این چجوری عکس میگیره؟ — این رو میبینی؟ میذاریم رو شکمش. عکس میگیره. (پروب سونوگرافی را نشانش دادم).
روزینیا، قایق من Rosinha, Minha Canoa سومین کتاب از واسکونسلوس نیز به پایان رسید. در کتابخانهام، دو کتاب دیگر از او دارم. کاخ ژاپنی و موز وحشی (بنانا براوا). احتمالا امشب یا فردا، کاخ ژاپنی را شروع کنم. بین این سه تا، درخت زیبای من را از همه بیشتر دوست داشتم. از همه بیشتر مرا
این پست، در اصل باید در مورد فرانکل و نظراتش میبود. ولی هنوز ترجیح میدهم که بیشتر در مورد او مطالعه کنم. بیشتر در مورد نظرش در مورد معنی زندگی بخوانم. نوشتهی اول را در اینجا و نوشته ی دوم را در اینجا میتوانید بخوانید. خیلی وقت هست که از زمانی که میخواستم قسمت سوم
با درخت زیبای من از طریق گودریدز آشنا شدم. کلی کتاب نخوانده و در نوبت داشتم، ولی ریویوهای آن، کاری کرد که به کتابفروشی بروم و آن را بخرم. قبلا از واسکونسلوس نوشتهام: خورشید را بیدار کنیم. درخت زیبای من، به سادگی، به زیبایی و به شیوایی، دنیای یک کودک را نشان میدهد. کتابی نیست
خیلی وقت بود که دلم میخواست چنین پستی بنویسم. نمیدانم چرا اینقدر تعلل کردم. چند روزی هم بود که نوشتنش را شروع کردم و این نوشته در قسمت Draft بود. دیروز با یکی از اساتید عفونی کلاس داشتیم. کلاس در مورد آنتیبیوتیک تراپی بود. فکر کنم فرصت مناسبی است این نوشته را کامل کنم. قبل
چندی پیش، یک سیدی از یکی از دوستانم هدیه گرفتم. رو در رو با یونگ. مصاحبهای است با کارل گوستاو یونگ. مرکز مطالعات و آموزش پیشرفتهی علوم انسانی آن را دوبله و منتشر کرده است. توی چند روزی که گرگان بودم آن را دیدم. چند نکتهی آن برایم جالب بود. نکتهی ۱: تپشِ دیوانهوارِ قلب
ساعت ۶ صبح از گرگان به تهران پرواز داشتم. دقایقی بعد از بلند شدن هواپیما، خلبان اعلام کرد که با هماهنگی صورت گرفته، مسیر هوایی را تغییر میدهیم و مسیر مستقیم را میرویم. مسیر معمول از گرگان به سمت ساری است و سپس تهران. مسیر امروز ما، از گرگان به سمت دامغان بود و سپس
سیلور استاین مفاهیمِ معمول، عرفی، مسجل و آشنای دنیای امروز را به دیدهی تردید مینگرد و به کودکان میآموزد که میتوان به آنها از زاویهی دیگری نگریست، زیر بارشان نرفت، با آنها مقابله کرد و تغییرشان داد. این را خانم منیژه گازرانی در مقدمهی کتاب من و دوست غولم نوشته است. او مترجم برخی از