نامه‌ای برای تو که می‌خواهی پزشک شوی

مقدمه‌ ۱، حرفی از استاد و استادِ استاد

سر راند کولورکتال (جراحی دستگاه گوارش) بودیم. پسری ۱۴ ساله را راند می‌کردیم. استاد، بیمار را به علت سابقه‌ی قبلی‌اش می‌شناخت.

او را اسپایدر من کوچک صدا می‌زد. یکی دو سال پیش، هنگام جنگولک بازی روی درخت، از درخت افتاده و با باسن روی زمین فرود آمده بود. شانس آورده بود که به رکتوم و مقعدش آسیبی جدی وارد نشده بود و با عملی جزئی حالش خوب شده بود. جای برشِ جراحی قبلی، روی باسن‌اش موجود بود.

این دفعه، بیمار نوجوان‌مان جوگیر شده بود و نمی‌دانم کدام فیلم اکشن را دیده بود و می‌خواست مانند آن‌ها رفتار کند.

دورخیز کرده و پس از چند متر دویدن، از یکی دو متری روی موتور پریده بود. دلش می‌خواست روی موتور، به نرمی فرود آید و موتور را روشن کند و شروع به حرکت کند.

اما نتیجه‌اش چه شده بود؟ نتوانسته بود درست فرود آید. با زاویه‌ی بدی، به بدنه و دسته‌ی موتور برخورد کرده بود،‌ به علت فشار دسته‌ی موتور، هم اسفنکتر خارجی و هم اسفنکتر داخلی مقعد پاره شده بود. کمی از رکتوم‌اش نیز پاره شده بود.

تقریبا ۴۰ دقیقه‌ای بالای سر او بودیم. استاد در مورد آسیب‌های این ناحیه توضیح می‌داد. این که برای این بیماران چه کاری انجام دهیم. بیمار‌های مشابه را تعریف می‌کرد و اقدامات اورژانسی را می‌گفت.

راند او تمام شد و در انتها، استاد کمی در مورد اهمیت نوشتن Order درست (تجویزهای پزشک برای بیمار که به پرستار گفته می‌شود) در پرونده‌ها توضیح داد. جمله‌ای گفت که بحثِ همیشگیِ بدون انتها را در بین دانشجویان پزشکی دوباره باز کرد:

می‌دانم که سرتان شلوغ هست و کلی کار دارد؛ ولی کلمه‌ها را در پرونده‌ها، درست و کامل بنویسید. می‌خواهید بنویسید Metronidazole، یک Met ننویسید و بقیه‌اش را خط بکشید. کسی که اردر را می‌خواند یک موقع با Methimazole اشتباه می‌گیرد و داروی اشتباه به مریض می‌دهد و …

گفتن این همانا و شروع شدن درد دل‌های بچه‌ها همانا.

استاد ما نمی‌رسیم بخوابیم. ما اصلا وقت نداریم. ما حتی نمی‌رسیم درس بخونیم. استاد ما وقت تفریح نداریم. استاد یا باید سر راند باشیم یا مریض بخش ببینم یا درمانگاه برویم یا پرونده بنویسم. استاد وقت نمی‌کنیم بیرون برویم و خوش باشیم. بچه‌های مهندسی با هم مسابقه‌ی خواب می‌گذارند که چه کسی بیشتر از بقیه می‌تواند بخوابد و …

بیست دقیقه‌ای گفتند و استاد گوش کرد. آخر ماجرا استاد باحوصله‌ی ما، خاطره‌ای از استاد خودش نقل کرد:

ما هم همین حرف‌ها را به استاد‌مان می‌زدیم. یک روز که یک نفر غر‌های مشابهی را به استاد می‌زد، ایشان گفت:

دعوت‌نامه برای‌ات فرستاده بودند که آمدی پزشکی؟

این موضوع را باید درک کنید.

هر چیزی را که می‌خواهی، باید برای‌اش هزینه‌ای بدهی. شما خودتان انتخاب کردید که این‌جا باشید. به هر دلیلی که آمده‌اید، قبول کنید که باید هزینه‌هایی را خرج کنید، فداکاری‌هایی انجام دهید، از بعضی تفریح‌ها و لذت‌ها بگذرید.

سعی کنید کاری کنید که تک تک این لحظات برای‌تان لذت‌بخش باشد.

اگر این کار را نکنید، در این شغل می‌میرید.

ما با همین خوشی‌های کوچک و بزرگی که در سر کار برای خودمان می‌سازیم،‌ خودمان را زنده نگه می‌داریم.

مقدمه ۲، کامنت الهام

سلام ممنون از نوشته هاتون من پشت کنکوریم و عاشق پزشکی ولی یه سوال اساسی دارم لطفا جوابمو بدین. کتابهای پزشکی رو واو به واو باید حفظ کرد؟ یعنی مثلا بافت شناسیه جان کوییرا بیوشیمی ژنتیک اناتومی و….همه کتابهای تخصصی رو باید همرو حفظ کرد و امتحان داد ؟!!!!اخه چطور میشه این همه کتاب رو در یه ترم خوند حفظ کرد تموم کرد وامتحان داد؟؟من دانش اموز متوسطیم از هر لحاظ حفظیاتم هم متوسطه .چطور میتونم حتی اگه پزشکی قبول شدم این همه کتابو تو یه ترم حفظ کنم؟????حالا چی کار کنم؟پس فقط نوابغ میتونن بیان پزشکی حتی اگه روزی ۱۵ ساعت هم درس خوند میشه این کتابارو حفظ و تموم کرد؟

نوشته‌ی اصلی

سه هفته پیش بود که یک draft در قسمت پست‌ها درست کردم.

عنوانش این بود: توهم کمبود وقت در میان دانشجویان پزشکی. در موردش فکر می‌کردم که چه بنویسم. این کامنت الهام، باعث شد بخواهم از یک قدم عقب‌تر این نوشته را شروع کنم.

حرف‌ها و سوال‌های او، به نحوی به حرف‌هایی که می‌خواهم بزنم ربط دارند. به حرف‌هایی که تقریبا هر روز به خودم یادآوری می‌کنم. حرف‌هایی که، صحبت‌های الهام تنها گوشه‌ای از آن‌هاست.

ولی خب انسان دنبال بهانه است؛ وگرنه اینقدر روز اول سال را دوست نداشت. روزی که بهانه‌ای است برای شروع خیلی از کارهای ناکرده.

حرف‌های الهام هم بهانه‌ای شد برای من تا کمی حرف بزنم.

الهام جان، شاید جواب سوال‌هایت را در بین حرف‌های من نگیری. مرا ببخش که از حرف‌های تو، به عنوان بهانه‌ای برای گفتن حرف‌های خودم استفاده کردم.

حرف‌هایی که می‌خواهم آن‌ها را در قالب یک نامه بگویم. نامه‌ای با این عنوان:

برای تو که می‌خواهی پزشک شوی

دوست عزیزم

امروز که این حرف‌ها را برای‌ات می‌نویسم، بیش از ۱۵۰۰ روز است که مشغول تحصیل پزشکی هستم.

این روزها، تقریبا همه‌ی صبح‌ها و بیشتر عصر‌ها را با پزشکی می‌گذرانم.

چهار روز در هفته، بعد از ظهرهایی که کشیک نیستم، داوطلبانه و خواهشمندانه به کلینیک اساتیدم می‌روم و با آن‌ها مریض می‌بینم (همین حالا که مشغول نوشتن این حرف‌ها هستم، تقریبا هفتاد مریض منتظر هستند که از کمتر از یک ساعت دیگر، با استاد، ویزیت کردن آن‌ها را شروع کنیم. امیدوارم نوشتن این نامه تا آن موقع تمام شود).

توضیحِ بعد‌التحریری: نرسیدم نامه را کامل کنم. به کلینیک رفتم. از ۴ تا ۸:۴۵ مریض دیدیم و پس از برگشتن به خانه، مشغول تکمیل کردن نامه هستم.

زمان باقی مانده‌ام را کار می‌کنم، درس می‌خوانم، یاد می‌گیرم و یاد می‌دهم، کتاب می‌خوانم، ساز می‌زنم و موسیقی گوش می‌دهم، بیرون می‌روم و دوستانم را می‌بینم، کمی ورزش می‌کنم، پزشکی و غیر پزشکی درس می‌دهم و گاه‌گاهی در این‌جا می‌نویسم.

تابستان ۹۴ بود. بچه‌ها همه به شهرها و خانه‌های‌شان رفته بودند. پس از یک هفته در خانه ماندن برگشتم و در یک فرصت کوتاه هشت روزه، با تمام توان با یک نفر دیگر، کار کردیم و مدرسه تابستانه برگزار کردیم.

مدرسه‌ای که دانشگاه، چند سال بود که آن را برگزار می‌کرد و امسال تمام کارهایش روی زمین مانده بود.

در آن یک هفته، سالن‌ها را هماهنگ کردیم، اسکان را جور کردیم، به باقی دانشگاه‌ها دعوت‌نامه فرستادیم، ثبت‌نام‌ها را انجام دادیم، با اساتید هماهنگ کردیم، پذیرایی را جور کردیم، حمل و نقل را سر و سامان دادیم و کارهای دیگر.

البته فکر نکن که مسئولین خیلی همکاری می‌کردند. هیچ‌وقت یادم نمی‌رود که برای تایید موضوعاتی به کوچکی نوع میوه، مرا این‌قدر به این و آن پاس می‌دادند که در انتها، سر از اتاق ریاست دانشگاه در می‌آوردم.

مدرسه برگزار شد و حاصل برگزاری مدرسه، یک دوستی بسیار قوی با دو نفر از اساتیدم بود و از همان موقع بود که با این دو استاد عزیزم، شروع کردم به کلینیک رفتن. می‌دانم که همیشه مدیون آن دو خواهم بود.

حرف‌هایی که می‌خواهم برای‌ات بگویم، حاصل مریض دیدن در این کلینیک‌ها است.

حاصل صحبت‌های کوتاه با اساتید در بین دیدن مریض‌هاست. به جرئت می‌توانم بگویم کسی را نمی‌شناسم که سال پنج باشد و این‌قدر مریض دیده باشد.

مریض‌های بی‌شماری را در کلینیک و بیمارستان دیدم. از این مریض دیدن‌ها و صحبت‌های بی‌شمار با اساتید خوب و بد، نکاتی را آموختم.

آن‌ها، اصول من هستند. با آن‌ها پیش می‌روم. با آن‌ها پزشکی را زندگی می‌کنم و با آن‌ها از پزشکی لذت می‌برم.

شاید آن‌ها برای تو مفید نباشد،‌ هر چه باشد به شدت آلوده به مدل ذهنی من و اساتید من هستند.

اگر آلودگی‌های ذهنی من و تو مشابه باشد،‌ ممکن است این حرف‌ها برای تو هم کمک‌کننده باشد.

نخست: یک گفت‌و‌گو

— می‌دانی مردم چرا به پزشک مراجعه می‌کنند؟

کمی فکر کردم. کمی صبر کردم. آن صفحه‌ی هریسون، در جلد نخست‌اش، به جلوی چشمم آمد.

یادم می‌آید که گفته بود درد بیشترین علامتی است که مردم با آن به پزشک مراجعه می‌کنند؛ اما به نظرم این جواب کامل نبود. یک جای کار می‌لنگید.

جواب کاملی که به دلم بنشیند را پیدا نکردم. استاد داشت نگاهم می‌کرد. باید چیزی می‌گفتم. آخر سر با صدایی سرشار از شک و تردید گفتم: درد؟

— تو هر وقت درد داشتی به پزشک مراجعه کردی؟

— نه استاد.

— پس مردم چرا به پزشک مراجعه می‌کنند؟

می‌دانستم این دومی سوال نیست. خودش الان ادامه می‌دهد. سکوت کردم و منتظر حرف‌هایش شدم.

— دلیل اصلی مراجعه این است که حال‌شان خوش نیست. درد می‌تواند حال‌شان را ناخوش کند. اما درد تمام آن نیست. اگر درد مریض‌ات را از بین ببری ولی نتوانی حالش را خوش کنی، تو طبابت‌ات را کامل نکرده‌ای. این Essence of Medicine است.

دوم: دانشجوهای غرغرو

یادت باشد که دانشجوهای غرغرو را که شب و روز در حال نق زدن هستند، به عنوان کل ماجرا نبینی. به آن‌ها با دید Affiliative Behavior نگاه کن. کمی جلوتر می‌گویم که منظورم چیست.

حرف‌های آذرخش مکری را گوش کن. یک روانپزشک است. اگر حوصله نداری تمام این ۱۸ دقیقه را گوش بدهی، از ۱۱:۵۰ گوش بده تا ۱۶:۰۰.

باز هم اگر حوصله نداشتی، قسمتی از حرف‌هایش را برای‌ات نوشته‌ام:

پستانداران عالی، مانند شامپانز‌ه‌ها و گوریل‌ها، وقتی همدیگر را می‌بینند، در ابتدا یک غریبی در بین آن‌ها وجود دارد.

با هم راحت نیستند و به هم نزدیک نمی‌شوند.

بعد شروع می‌کنند به شپش‌های همدیگر را درآوردن.

این باب دوستی و آشنایی افراد می‌شود. با این کار، دل‌های آن‌ها به هم نزدیک می‌شود. اکسی‌توسین ترشح می‌شود و خوشحالی افزایش پیدا می‌کند. این مفهوم Affiliative Behavior است.

وقتی شما وارد یک جمع بزرگ می‌شوید و در دانشگاه کسی را نمی‌شناسید،‌ شما هم باید Affiliative Behavior داشته باشید.

در خارج از این محیط، مردم با بد و بیراه گفتن به تیم‌های فوتبال و صحبت کردن در مورد سریال‌های جم تی‌وی، این رفتار را انجام می‌دهند.

اما شما یک کار دیگه هم می‌کنید. معمولا باب Affiliation شما صحبت در مورد مد و تلویزیون و لباس و … نیست. این کار‌ها برای‌تان سخیف است.

پس Affiliative Behavior لایه‌های تحصیل‌کرده و دانشگاهی چیست؟

نق زدن و Complaining.

هر موقع دیدید دانشجوها غر می‌زدند، به عنوان یک حقیقت آن را نبینید. این نق‌زدن‌ها سطحی هست. عمقی نیستند.

نگاه او را و حرف‌های او را دوست دارم.

من اما، دلم می‌خواهد کمی دیگر نیز بگویم:

بترس از روزی که این حرف‌ها، شالوده‌ی مدل ذهنی تو در مورد پزشکی را بسازد.

همرنگ این جماعت نشو. همرنگ آن‌ها شدن یعنی مرگ. یعنی لذت نبردن از پزشکی، یعنی زندگی نکردن و مردن در پزشکی.

رفتار‌ها را در این سطح حفظ کردن و دائما در این مورد صحبت کردن، یعنی درجا زدن، یعنی توقف، یعنی نابودی شوق‌ات برای پزشکی.

می‌دانی موضوع چیست؟

موضوع این است که صحبت در باب این غرغرهای همیشه آماده، خیلی راحت‌تر از این است که دو دانشجوی پزشکی بخواهند اعتراف کنند که در چند روز، ماه یا گاهی سال‌های گذشته، به کاری جز پزشکی مشغول نبوده‌اند که بخواهند از آن صحبت کنند (کاش حداقل پزشکی را هم درست انجام می‌دادند. اگر درست انجام می‌دادند، قطعا کلی حرف، غیر از غر زدن داشتند). کتاب خوبی نخوانده‌اند. فیلم خوبی ندیده‌اند. به دیدن جای قشنگی نرفته‌اند و …

یادت باشد که هر گاه چنین دانشجوی پزشکی‌ای یافتی، دانشجویی که دائما در گوش تو نق نزند، دانشجویی که رفتارش این نباشد، دو دستی او را بچسب و ولش نکن. در این مسیر، به چنین فردی نیاز داری. نه کسی که دائما در گوش تو غر بزند و بنالد و نق‌نق‌کنان از سختی‌های پزشکی بگوید.

من افتخار می‌کنم که چنین دوستانی دارم که وقتی در کنار آن‌ها هستم، مجبور به تحمل چنین غرغرهایی نیستم. افتخار می‌کنم استادی دارم که وقتی او را می‌بینم با هم در مورد کتابی که هر دو خوانده‌ایم، صحبت می‌کنیم. افتخار می‌کنم با دوستی آشنا شدم که امشب، پس از تقریبا پنج ساعت درمانگاه بودن، مرا به قهوه دعوت کرد و پس از آن با هم یک پیاده‌روی داشتیم در مورد پزشکیِ آینده صحبت کردیم؛ به جای این که در گوش هم غرغر کنیم که به مثابه در آوردن شپش‌هاست.

خواهش می‌کنم خودت را در سطح این جماعت حفظ نکن. نگذار Affiliative Behavior تو غر زدن باشد.

کاری کن این رفتار تو، صحبت در مورد کتابی دل‌نشین، یک فیلم زیبا، یک موسیقی فوق‌العاده و یک خاطره‌ی به‌یادماندنی باشد.

سوم: توهم یک زندگی بیخود و دشوار

سایه می‌گوید:

چه فکر می‌کنی؟
که بادبان‌شکسته زورقِ به‌گل‌نشسته‌ای‌ست زندگی؟
در این خرابِ ریخته
که رنگِ عافیت ازو گریخته
به‌بُن‌رسیده راهِ بسته‌ای‌ست زندگی؟

دانشجوهای زیادی، مسیر پزشکی را این‌چنین می‌بینند (البته اگر بخواهم دقیق‌تر بگویم، دوران دانشجویی را این‌چنین دیده و دوران پزشک بودن را پر از سرخوشی).

حرفم را اشتباه برداشت نکن. نمی‌خواهم بگویم که پزشکی آسان است. نمی‌خواهم بگویم که اگر به سراغ پزشکی آمدی، هر کاری که دلت خواست، در کنار پزشکی می‌توانی انجام دهی.

نه. نمی‌توانی. یادت باشد که برای‌ات دعوت‌نامه نفرستاده بودند. یادت باشد که خودت انتخاب کردی که به این مسیر بیایی. یادت باشد که هر انتخابی، به این معنی است که قرار است چیزهایی دیگر را انتخاب نکنی. یادت باشد که راه رفتن در هر مسیری، یعنی تصمیم گرفتی که وارد مسیر‌های دیگری نشوی.

تو نمی‌توانی انتظار داشته باشی که هر شب مهمانی باشی، با دوستانت بیرون بروی، مسافرت کنی، بیکار باشی و  از پزشکی هم لذت ببری.

چرا. تو می‌توانی هر شب مهمانی باشی و خوش بگذرانی. اما آن وقت، آن لذت اصلی و غایی پزشکی را، هیچ وقت نخواهی چشید. هیچ وقت نمی‌فهمی که پزشکی یعنی چه. چرا که تو مسیرت را کامل نرفته‌ای.

تو آن جاده‌ی زیبا را ول کرده‌ای و داری از خیابانی موازی می‌روی که یکی دو درخت در کنار خیابان بیشتر نیست. افراد این جاده، هر چند قدم،‌ به خاطر این که عدم زیبایی آن را جبران کنند،‌ سعی می‌کنند کارهایی انجام دهند که تلخی مسیر را فراموش کنند. بعضی اینستاگرام خود را با مسافرت‌های خارج از کشور پر می‌کنند. برخی دیگر مهمانی‌های بزرگ برگزار می‌کنند. و تعدادی دیگر این خلأ معنی را، با ماشین و خانه و اسباب و وسایل دیگر پر می‌کنند.

ولی این مسیر درست و اصلی نیست.

تو قرار است که بدن انسان را درک کنی. طرز کار این ماشین فوق‌العاده‌ی هوشمند را. روابط بین سلول‌ها را. ارتباطات آن‌ها را. گفت‌وگوهایی که با هم دارند. هدفی که دارند و تلاشی که برای این هدف می‌کنند.

قرار است درک کنی که اگر عاملی می‌خواست زیبایی و نظم این سیستم را بر هم زند،‌ سیستم چگونه به مقابله برمی‌خیزد. تو قرار است یاد بگیری که چجوری می‌توانی به این سیستم کمک کنی که نظم و زیبایی و شکوه و عظمت را به خودش برگرداند. این وظیفه‌ی توست.

این وظیفه با خط به خط حفظ کردن کتاب‌های آناتومی و بافت و جنین و فیزیولوژی، قرار نیست به دست آید. برای دسترسی به این اطلاعات که کافی است از جیبت، آن وسیله‌ی همه‌چیز‌دان را در بیاوری و دو سه کلمه‌ای در باکس جست‌و‌جو بنویسی.

تو به یک دید بزرگ‌تر نیاز داری. دیدی که بتواند کمکت کند به درک بالا برسی. آن وقت است که این جاده‌ی پزشکی تو آن‌‌قدر زیبا می شود که آن را با چیزی دیگر عوض نخواهی کرد.

تو قرار نیست که به این دید، خط به خط آن کتاب‌هایی را که در بالا گفتی حفظ کنی. اصلا این کار معنایی ندارد. طوطی‌وار گفتن آناتومی گری، جنین‌شناسی لانگمن، بافت‌شناسی جانکوییرا، فیزیولوژی گایتون، پاتولوژی رابینز، میکروبیولوژی جاوتز، طب داخلی هریسون و سیسیل و اصول جراحی شوارتز، تو را به این دید نمی‌رساند.

چیزهای دیگری احتیاج دارد.

باید عاشق معماها شوی. عاشق حل مسئله.

وقتی عاشق معما و پازل‌ها شوی، دیگر برای‌ات این حفظ کردن بی‌معنی می‌شود. کم کم خودت می‌فهمی که چگونه باید به این کتاب‌هایی که نام بردم نگاه کنی.

دیگر خودت می‌فهمی، حفظ کردن خط به خط درمان‌ها، در این روزها که درمان‌ها هر لحظه تغییر می‌کنند، معنایی ندارد. دیگر خودت می‌فهمی که حفظ کردن خط به خط جزئیات علوم پایه و فیزیوپاتولوژی، در این روزها که به این جزئیات، هر ثانیه‌ی خدا مطلبی اضافه می‌شود، بی‌معنا است.

می‌فهمی که باید ساختار را بشناسی. می‌فهمی که باید سیستم را بشناسی. می‌فهمی که باید از یک قدم بالاتر به این بدن نگاه کنی. می‌فهمی که باید پیچیدگی را بشناسی. می‌فهمی که حفظ کردن جزئیات، بدون آن‌ که دلیلش را بفهمی، در بهترین حالت، به تو دیدی تونل‌وار می‌دهد و نمی‌توانی دیگر Big Picture را ببینی. می‌فهمی که حل این معماها، مساوی است با درخت کاشتن در این مسیر و زیباتر کردن آن.

پس تمام تلاش‌ات را بکن که این کار را انجام دهی.

علاوه بر این، باید عاشق داستان‌ها شوی و عاشق آدم‌ها.

بیماری‌ها تکراری می‌شوند ولی آدم‌ها و داستان‌های‌شان نه.

دوستِ استادی دارم که هر فرصتی باشد به دیدنش می‌روم. یک بار که رفتم، شنیدم که در پایان کلاس، یکی از دانشجویان پرسید:

خسته نمی‌شوید که هر ترم همین مباحث تکراری را درس می‌دهید؟

جوابی داد که من با آن پزشکی‌ام را می‌گذرانم:

— مطالب یکسان هستند، نه آدم‌ها.

یادت باشد هر انسانی داستانی دارد. این داستان‌ها می‌توانند مسیر تو را زیبا کنند.

مسیرت را بساز. در آن درخت و گل بکار تا هوای آن تمیز و قابل نفس کشیدن باشد.

مسیرت را دل‌نشین بساز.

باز هم برای‌ات حرف دارم. اما بهتر است بروم غذایی بخورم و بخوابم که پنج شش ساعت دیگر، راند شروع می‌شود. باز هم از تو عذر می‌خواهم که با سوء استفاده از حرف‌های‌ تو، این همه حرف زدم و شاید حتی جواب‌ات را درست و کامل نداده باشم.

حرف‌های تو در مورد چگونگی درس خواندن در دوران پزشکی است. به تو قول می‌دهم تا وقتی که تو وارد این رشته شوی، جواب بسیار کاملی برای‌ات خواهم نوشت. فعلا بدان که این‌جوری که فکر می‌کنی نیست.

۳۸۹ نظر

  1. سلام:)
    انشالله که حالتون خوب باشه.
    یه سوال برام پیش اومده بود؛ اینکه پزشکی به شیوه نوین دقیقا چیه؟ چه فرقی با غیر نوین داره؟
    و درکل نظرشما چیه در این باره؟
    ممنون پیشاپیش:)))
    خداقوت..

    • سلام محدثه.

      وقتی میگیم نوین یا ادغام (Integrated)، منظور اینه که به جای اینکه بیان به شما یه ترم آناتومی یاد بدن و یه ترم فیزیولوژی و …، اینا رو بخش بخش کردن و هر کدوم رو در دستگاه مرتبط به خودش بررسی می‌کنند. مثلا دستگاه گوارش: آناتومی گوارش + بافت‌شناسی گوارش + جنین‌شناسی گوارش + فیزیولوژی گوارش.

      در شیوه‌ی غیرنوین، چنین چیزی نبود. یه درس بود آناتومی که کل آناتومی بدن درس داده می‌شد، یه درس بود بافت‌شناسی و …

      نظر شخصی من اینه که دانشگاه‌های ما Pseudo-integration هستند در مقطع فعلی، نه ادغام واقعی.

  2. سلام،جنس حرفهای شما شبیه محمدرضا شعبانعلی عزیز است.نوع گفتار برای من تداعی کننده صحبت های ایشونه

  3. سلام
    قبلا یه بار همینجا حرفی زدم ازین که به اجبار درس می خونم و این حرفا
    نمیدونم چجوری ولی متن های شما باعث شد حس بهتری پیدا کنم
    یه حس عجیبب مثل یه شعله که تا حالا حس نکردم. الان که فکر میکنم میبینم اونقدر ها هم بدنیس درواقع منی که تو طبیعت عنکبوت وعقرب جمع میکردم و سال هشتم برای روز ازمایش ۳۳ تا قورباغه تشریح کردم و گره دهلیزی بطنی رو در فاصله ی بطن ها و دهلیز ها با نخ بستم تا ضربان بطن و دهلیز نامنظم شه (تو اینستاگرامم عکساش هست mo-rf-gh )همچین بی علاقه به پزشکی نبودم و درضمن با توجه به اینکه شما هم مینویسید و هم به پزشکیتون میرسید شاید خیلی وقت برا فعالیت جانبی زیاد نباشه ولی یه خورده وقت هست
    منی که الان براتون اینو نوشت اون روز افسرده بود و الان میخواد دنیارو فتح کنه …
    امیدوارم زندگیتون سرشار از امید و موفقیت باشه 🙂

  4. سلام… میدونم زیر این‌پست جای این سوال نیست ولی لطف میکنین راهنمایی کنین… من ترم سه پزشکی ام و میخوام وارد حوزه تحقیقات بشم… راستش هنوز خودم هم خیلی دقیق نمیدونم ک ادامه دهنده این راه هستم یا نه ولی دوس دارم تجربه اش کنم… میشه یه اطلاعاتی بدین ا این مسیر؟ به نظرتون‌کار درسته وارد این ماجرا شدن و ایا از لحاظ زمانی درسته؟

  5. سلام. من فکر می کنم چکیده مطلب شما یعنی این که در سختی ها هم شاد باشیم و زندگی کنیم به نظر من پزشکی رشته ایه که واقعا میشه در کنار تمام سختی هاش شاد بود وقتی بیماری رو درمان می کنی یه حس خوب بهت دست میده. من می خوام یه انتقاد کوچیک از شما بکنم کاش الان یعنی هنوز که پزشکی رو تموم نکردین درباره سختی و اسانی ان چطور با پزشکی زندگی کردن اینجور نمی گفتین ولی در کل عالی بود بازم ببخشید. من در جایگاهی نیستم که انتقاد کنم. ولی یه سوال از شما دارم؟ یه شخص که هیچ علاقه ای به پزشکی نداره و به اجبار خانواده اومده رشته پزشکی چطور از این شخص توقعی هست که با پزشکی زندگی کنه و شاد باشه …. خیلی زیاد متن هاتونو خوندم ولی هیچوقت توش جواب اینو نیافتم. موفق باشید .

  6. سلام اقای دکتر. راستش من یه پسر پشت کنکوری هستم تو یکی از شهر های کوچک استان هرمزگان که حتی کتابخانه هم نداره راستش من اولین باره دارم میبینم که یک نفر معایب و بدی پزشکی رو میگه ولی از شما ممنونم که این حقیقت ها رو میگین راسش من یک سال دست نخورده وقت دارم ولی قبلش هیچ انگیزه ای نداشتم حتی گوشی مو هم کنار گذاشتم امروز واقعا حالم بد بود می خواستم تمامه کتابامو وسط حیات جمع کنم و اتیش بزنم تا از ترس این که قبول نشم و بعدش از همه سرکوفت بخورم خلاص ی
    بشم . ولی از نامه شما فهمیدم که میشه با سختی ها هم زندگی کرد و شاد بود ….

  7. سلام
    من امسال سومین سالی هست که کنکور میدم همیشه ارزوی پزشکی داشتم ودارم اما تلاشم به اندازه کافی نبود حتی بعد سه سال کنکور هرسال به خودم قول میدم جبران کنم ولی نمیش الانم کمتر از یه ماه مونده به کنکور اگه چیزایی که خوندمو مرور کنم شاید یه رشته قابل قبولی بیارم اما پزشکی نه وهربار به این فکر میکنم ده سال بعد خودمو میبینم که حسرت میخورم نمیدونم چیکار کنم خانوادم تا الان حمایت کردن ولی میگن امسال دیگه نمیزاریم وایسی ازمون نظام قدیمم سال بعد برگزار نمیش به نظر شما با توجه به علاقه زیادم وتنبلیم وشرایط سختی که برای سال بعد دارم پزشکی ارزششو داره؟اگه این بار همه تلاشمو انجام بدم

    • سلام کیمیا . می دونم نظر من زیاد واست مهم نیست ولی اگه یک سال دیگه بمونی و خدایی نکرده قبول نشی خیلی زندگی برات دشوار و هیچوقت دیگه این سنت تکرار نمیشه پس امسال به امید خدا قبول میشی و میری دنبال هدف های زندگیت

  8. کاش یه مشاور مثه شما داشتم..با خوندن این مطالب قوتی دوباره گرفتم که اگه کم کاری کردم تو درس خوندن برای کنکور میتونم بازهم برای چیزی که عاشقشم به تعادل درس بخونم و تلاش کنم و بیشتر و بیشتر عاشق هدفم بشم و ازش لذت ببرم.بسیار ممنون بابت حرفا و مطالبتون(یه پشت کنکوری ؛)..)

  9. سلام اقای دکتر وقتتون بخیر
    میدونم شاید بیان کردن این مطالب در اینجا خیلی کار درستی نباشه اما من واقعا حالم بده زمان هایی رو که درس نمیخونم بعدش خودخوری عجیبی به سراغم میاد الان ۳۴ روز دیگه تا کنکوره و حس نا امیدی برزگی به سراغم اومده 😭میشه راهنماییم کنید

  10. سلام لطفا از مراحل تحصیل در مدرسه و تغییر رشته و مطالعه برای کنکور هم توضیحاتی رو بدین
    ممنون

  11. نوشته های شما برای من مثل گمشده هایی هستند که پس از مدت ها جستجو پیداشون کردم.دغدغه هایی که تو ذهنم بالا پایین می شدن و بالاخره دیدم یه نفر دیگه بسیار زیبا تر از افکار من،در موردشون حرف زده.
    از روز اولی که زندگیم به دانشجوی پزشکی بودن تغییر کرد،بارها تو خوابگاه افرادی رو دیدم که گله ها و شکایاتشون از پزشکی همه حس و حال خوبی رو که موقع ورود به این رشته داشتم رو از بین می برد.
    زمان برد تا بتونم دریچه نگاهمو عوض کنم،اولا فکر میکردم اگه فلان سال بالایی هر حرفی میزنه حتما درسته و هیچی نباشه تجربش از من خیلی بیشتره…
    اما وقتی دیدم ترم ها میگذرن و من چیز دیگه ای رو میبینم و تجربه میکنم،سعی کردم دید مستقل تری به دست بیارم…
    ممنونم که می نویسید،خوندن نوشته های آدمی که آلودگی های ذهنی مشابهی با من داره،برام لذت بخشه.

  12. سلام من یه ماه دیگه کنکور دارم درسام خوبه رو شیمی و فیزیک سرمایه گذاری کردم بعد از عید بالای ۸۰ ۹۰ میزنم تو ازمونا باتو جه به بقیه درسا فکر میکنم قبول میشم ولی الان که ۳۵ روز مونده به کنکور یه سوال تو ذهنمه این که من اینجا چیکار میکنم من اصلا استعداد و علاقم تو ورزش وموسیقیه و حتی فکر به اینکه به خوام بعد این همه سال بیخیال اینا بشم باعث میشه بغض کنم
    تو این سه سال خداشاهده هروقت نخوندم تو خونه چیزی جز بدبختی نموند برام همه دعوا و داد که فلان رفیقتو ببین ترازش شده ۷۰۰۰ تو هنوز فلانی و غیره نمیگم نخوندم ولی خداشاهده اگه خوندم درس رو دوست داشتم نه چیز دیگه اگه خوندم هدفم خودم نبود این بود که رفیقم میگه بهم درس بده برم براش توضییح بدم و تمام کل هدفم همین بود میدونم اگه قبول نشدم نگهم میدارن مثل ابجبم که نگهش داشتن تا دندان قبول شه با هزار جون کندن قبول شد فکر نکنم ارزششو داشت بحث علاقه نیست فشار خانوادس میگن اگه قبول نشی فردا انتظار هیچ حمایتی از ما نداشته باش …
    بخونم باهام خوبن نخونم نیستن البته عادت کردم (هرچند گیرنده درد سازش نداره) ولی هنوز دارم ادامه میدم شاید بعد کنکور تونستم حس خوبی پیدا کنم.
    راستی اینم بگم جالبه
    کلاس اول میخواین چیکاره شین پرسیدن یکی گفت معلم یکی گفت خلبان یکی گفت اشپز یگی گفت کارگردان اول راهنمایی پرسیدن یکی گفت مهندس یکی گفت برنامه نویس یکی گفت نمیدونم یکی گفت وکیل اول دبیرستان پرسیدن و همه یک صدا جیغ زدن پزشک

    • متاسفم که این طور هست. تنها می‌تونم بگم که چنین چیزی رو بارها دیدم و نمیدونم بابتش چه کاری از دست من بر میاد که انجام بدم.

    • توی تمام این خانواده ها اینـمشکلات هست و اینم بخاطر اینه که اونا نگران اینده بچشونن وگرنه خاطرت جمع اگه امسال هم قبول نشی بازم هواتو دارم و بهت کمک میکنن

    • شاید درست نباشه من حرفی بزنم ولی نمی تونم ساکت باشم،ولی پاتو عقب نکش!برا منم پیش اومده و خب جاش نیست درموردش بگم؛اما هرکسی که این اتفاق براش افتاده و درمورد انتخاب خانواده سکوت کرده هنوزم پشیمونه پس تردیدی نداشته باش و اگر واقعا علاقه ای نداری ادامه نده!خانواده که نمیتونن زور کنن.یک سال دو سال سه سال!یه زمانی به بعد میخوان چیکار کنن؟موفق باشی عزیز!:)

    • hg عزیز
      عجیب مثل تو ام… تنها نیستی، فقط تصمیمت رو به منم بگو… من حتی انگیزه اینکه حداقل تو این روزای های آخر قبل کنکور اینهمه تلاش به ی سرانجامی برسونم هم ندارم…

      • ممکنه سخت باشه ولی واقعا حیفه با این درصد ها کنکور رو رها کنی
        سعی کن قبول بشی بعد تصمیمت رو بگیر ک چ رشته ای انتخاب کنی

  13. سلام آقای دکتر، با خوندن نامه شما و گوش دادن به فایل سخنرانی استاد آذرخش مکری احساس آرامش بیشتری دارم و از دو دلی و شک من کاسته شده. و از این بابت بسیار سپاسگزارم و آرزو میکنم هرکجا که هستید در پناه خدا باشید. مایل هستم بدونم الان بعد از دوسال ممکن هست دوباره نامه ای بنویسید؟ آیا این اشتیاق در شما پایدار بوده(طبیعی هست که هیجانات جای خودشون رو به یک احساس عمیق تر و پخته تر داده باشند) و آیا از مسیری که طی کردید احساس رضایت دارید علی رغم تمام سختی و مشقت ها.🙏🏻♥️

    • سلام نفیسا. وسوسه‌ام کردی با این کامنتت که یه نامه‌ی دیگه بنویسم. این روزها مشغول نوشتن یه مطلبی هستم با عنوان حرفه‌ای‌گری در مسیر پزشک شدن. بعدش شاید چنین نامه‌ای نوشتم.

  14. نمیدونم.همکلاسی هام دوستام و خیلی های دیگه کلی پزشکی رو میگن دوست دارن و عاشقشن.مثلا عکس پروفایلشون روپوش پزشکیه و ….ولی من هیچ جوری نمیتونم علاقه پیدا کنم بهش.نمیدونم چرا.خیلی چیزا هست ک بهشون علاقه دارم و میدونم چرا و خیلی هاش نمیدونم چرا.چیزایی هم هست ک بهشون علاقه ندارم و علتشون رو نمیدونم و خیلی هاش رو هم میدونم.

  15. سلام من ۴۲ سالمه ودارم برای کنکور پرشکی میخونم البته از درس دور نبودم و مدرس درجه یک نجات غریق هستم ،مدرک امدادگر اورژانس دارم مربی آتش نشانی هم هستم ،خیلی از شاخه های نجات رو رفتم ولی تصمیم گرفتم که خود پزشکی رو بخونم چون نجات رو دوست دارم ، احتیاج به انرژی مثبت و یه نشونه دارم برای درست بودن و تقویت اراده ، البته بگم که خانواده از هر نظر با من موافق و همراه هستم ،دخترم رشته تجربی میخونه و امسال کنکور شرکت میکنه ،و کمک هم دارم

    • ما انسان ها درخت نیستم که ریشه کنیم در خاک و یک جا ساکن بمونیم ما باید تا وقتی نفس داریم برای خواسته هامون بجنگیم و به جلو حرکت کنیم و متوقف نشیم اینکه شما عاشق نجات انسان ها هستین یعنی مسیر درستی رو انتخاب کردین و پزشکی رشته ی مناسبی برای شماست تلاش کنید تا به دستش بیارین

    • این طلب درتو گروگان خداست
      زانکه هر طالب به مطلوبی سزاست

  16. سلام من ۴۲ سالمه و دارم برای کنکور پزشکی میخونم البته از درس دور نبودم ،نظرتون چیه انرژی مثبت لازم دارم

  17. من یک کنکوری

    سلام اقای دکتر . امروز ناراحت و سردرگم بودم توی هر سایتی هم میرفتم فقط سردرگم تر میشدم.اما تک تک جملاتتون مث یک معجزه برام بود .هر کلمشو نوشیدم و دوباره بر از احساس شدم. واقعاعزیزید .انسان هایی مثل شماکه روح امید رو در دل بقیه هم بدون خودخواهی زنده میکن برام واقعا ارزشمندن. ممنون که در عین بیان حقیقت احساس واقیتون رو هم صادقانه ابراز کردید. دعاتون میکنم به خاطر حس خوب الانم.مممنون . انشالله به اهداف قشنگتون برسید

  18. سلام.الان این نامه تون رو خوندم
    قلبم ب درد اومد،فردا استارت سه روز یباره برا کنکور منم ک ذهنم مشغول شد یه جمله سرچ کردم این نامه ی شما بالا اومد،
    واقعا زیبا و اموزنده بود،
    خستم از این کنکور لعنتی میخام هرچی زودتر پر بکشم برم جایی ک دوس دارمو طبابت کنم،
    خیلی وقته(حسابش از دستم در رفته) دیگه خونه ی خودمو بیمارستان میدونم و دوستایی ک قراره باهاشون باشم مریضایی ک قراره برا درمانشون تلاش کنم،
    من عاشق پزشکیم،یه کلمه ک ب پزشکی ربط داره کافیه تا منو مجذوب خودش کنم،
    تشکر از متن زیباتون اقای دکتر

    • سلام دوست عزیز.
      بعد که میای دانشگاه همه چیز از کنکور سخت تره. شاید چندین برابر. پزشکی واقعا رشته قشنگیه، من که واقعا عاشق رشتم هستم. ولی گاهی اوقات شرایط اینقدر سخت میشه که با خودت میگی ، این من بودم که میگفتم بااااید پزشکی قبول شم؟
      از این رشته سخت تر نبود؟😂
      امیدوارم سال بعد به خاطر درسای دانشگاه این رو بگی.😊

  19. سلام ازتون ممنونم واقعا اشکم درومد من فهمیدم ناراحتیم برای کارهایی که تا الان انجام ندادم چقد بیخود بوده من با حرفاتون قلبم چندین بار لرزید من اون حس عاشق شدن رو پیدا کردم من خودمو دیدم من گریه کردم من دوازدهم تجربیم شیراز و ۶ سال تو مدرسه تیزهوشان خوندم بذون توقف ولی امسال نمیدونم چیشد حس میکردم که هیچ کاری نکردم از زندگیم لذت نبردم موسیقی نرفتم مدام همینارو گفتم تا اینکه از انرژیم کم شد .ولی الان با این حرفاتون همش از یه حس عجیبی پر شدم یه چیزی تو سرم داد زد هی این تویی
    این هدف توعه پزشکی که با عشق کار کنه لبخند بزنه و عاشقانه درمان کنه پزشکی که زندگی کنه
    ازتون ممنونم که وجود دارین که بدنیا اومدین
    من از همین امروز که ۶۰ روز مونده به کنکورم هرکاری میکنم هرررکااری دیگه نمیذارم هیچی هیچی منو ازش دور کنه
    مطمعنم بهش میرسم
    وای خدا براتون دعا میکنم از ته قلبم
    امیدوارم تو دانشگاه با ادمایی مثل شما رفت و امد کنم و خودم این طرز فکرم رو تا اخر راهم حفظ کنم

  20. سلام سوال مهمی دارم این راسته که میگن تجربی کسی قبول نمیشن؟برادرم میگه دوست من ۵۰ میلیون پول کلاساش بوده ولی تو کنکور قبول نشده راسته که میگن کسی تو کنکور تجربی قبول نمیشه یا از هر ۱۰۰ نفر ۱ نفر انتخاب میشه؟

    • کسی که ۵۰ ملیون پول داشته و داده به جماعت کلاش معلومه جایی قبول نمیشه
      باید میزاش بانک سودشو میخورد

  21. سلام آقای قربانی
    می خواستم کوتاه بپرسم، الان بعد از دو سال از نوشتن این متن، همچنان عقایدتان و اشتیاقتان همین است که بیان کردید؟

    • سلام رضا.

      اگه بخوام دوباره همین متن رو بنویسم، احتمالا تغییراتی خواهد داشت. جنس این تغییر، بیشتر برای نوع نوشتن من می‌بود. باورم و اشتیاقم هنوز هم همین هست رضا. البته رنگ واقع‌بینی و همدلی بیشتری بهش اضافه شده ولی شالوده‌ی اصلی همان هست هنوز.

  22. بعضی وقتها اتفاقی یه دوست پیدا میکنی‌…
    آدرس سایتتونو یک دوست برام داد
    و فکر کنم ناخواسته یک دوست بهم هدیه داد.‌‌..
    چندتایی از نوشتهاتونو خوندم
    یه دانشجوی سال دویی پزشکی قطعا در قیاس با شما خیلی راه داره….
    فقط تشکر میکنم که مینویسید…
    هرچی بخوام بگم بقیه گفتن نیازی به تکرار مکررات نیست
    امیدوارم در امتحان دستیاری‌تون چه اگر امسال و چه در آینده موفق باشید

  23. سلام
    تقریبا یک یکسالی هست که وبلاگتو می خونم برام جالب بوده شایدم جو کنکوره
    ولی چیزی که واقعا سوال شده برام اینه که هیچ چیزی از قبل قبولیت ننوشتی یا اگه نوشنی من نخوندم ولی بالاخره یه جواریی مبهم هست یعنی من از امیر محمد دبیرستانی هیچی نمی دونم.
    فقط بخاطر اینکه خودم درست در این زمان هستم دنبال این بودم که چیزی از لون دوران بخونم.
    و اینکه برای ثبت نظر در وبلاگ من ایمیلی دریافت نمی کنم (چند روزه هم دیگه چک کردن دستی سخت میشه☹)

    • سلام محمد.
      پلاگین‌ای که این کار رو انجام میداد، غیرفعال بود. فعالش کردم. از این به بعد، ایمیل دریافت می‌کنی اگه که یه نفر به کامنتت پاسخ بده.

      شاید بعدها از امیرمحمد قبل دانشگاه هم نوشتم. الان نه.

      • سلام ببخشید من یه پسر کلاس هفتمی ام میخاستم از همین الان گام بردارم برای پزشکی و جراحی میخاستم ببینم کتابی در زمینه قلب و جراحی قلب سراغ دارید که مطالعه کنم.

      • راستش کنجکاوم بدونم چجوری با متمم و اقای شعبانعلی اشنا شدی اگه برات ممکن هست این هم در لیست نوشتنت بذار.
        ممنون

  24. سلام اقای دکتر 😍😘
    من زهرا هستم و الان سال دوم دبیرستان هستم و تجربی میخونم به طور اتفاقی نامه شمارو دیدم حرفاتو واقعا خیلی زیبا و اموزنده بود من توی مدرسه دولتی درس میخونم و اوضاع درسیمم خوبه کتاب های کمک درسی گرفتم و تست میزنم ولی مشاور ندارم خودم برنامه ریزی میکنم و درس میخونم ولی بعضیا میگن تا مشاور نداشته باشی نمیتونی قبول بشی
    ایا باید حتما مشاور بگیرم؟
    واقعا خیلی استرس دارم و نمیدونم باید چیکار کنم واسه کنکورم با این اوضاع که هرکس یه چیز بهم میگه😭لطفا اگه میشه راهنماییم کنید

    • سلام
      صبحت بخیر
      امیدوارم حالت خوب باشه
      تمام این حرفایی که میزنم نظر شخصی من هست و ممکنه برای شما کارایی نداشته باشه
      ببین من پزشکی کرمان درس میخونم و ورودی ۹۶ هستم
      حقیقتش بیش از سه چهار جلسه پیش مشاور نرفتم
      اینو یادت باشه (البته از نظر من) که مشاور اصلی خودتی و فقط یه مشاور خوب میتونه کمکت کنه توی این مسیر (و نه اینکه معجزه کنه یا قبولیت رو تضمین کنه)
      من اگه برگردم حتما از یه مشاور کمک میگیرم تا عملکرد بهتری داشته باشه ولی خب بدون مشاورم میشه پزشکی قبول شد (حتی همون سال اول مثل من :)) ) ولی خب با مشاور خوب راحتتره و عملکرد بهتری خواهی داشت
      موفق باشی

  25. سلام
    از دیروز که کامنت گذاشتم ،توی مطالبی که نوشتین غرق شدم،هروقتی که پیدا میکنم میام سراغشون،با خوندنشون،هربار به خودم سرکوفت میزنم که چرا بیشتر درس نخوندم چرا وقتم رو هدر دادم؟
    با خوندن حرفاتون اونقدر به پزشکی علاقم بیشتر شده که میترسم امسال قبول نشم و میدونم که امسال سال اخره،دیگه هیچ فرصت دیگه ای ندارم،تو کامنت قبلی اوضاع و احوالم رو گفتم ،خواهش میکنم یه چیزی بگین،نمیدونم چی،لابد دلم میخواد بگین ،اره امسال قبول میشی نترس و فلان و بهمان ولی نع،یه چیز واقعی بگین ممنون،🌺

  26. سلام اقای دکتر.
    من نامتون رو فک میکنم،روزهایی خوندم که شکست خورده بودم ،کنکور ساا اول نتیجش خوب نبود و میخواستم برای سال دوم تلاش کنم ،و انرژی فوق العاده ای بهم داده بود ،امروز دوباره دیدمش ،در حالی که حس و حال اون روزهای اول رو ندارم ،روزهای اولی که شروع کردم چنان انگیزه ای داشتم که ترازم۱۰۰۰تا نسبت به سال قبل افزایش پیدا کرد،ولی حالا خسته و ناامید از همه و خودم،بیشتر از خودم ،انقدر که به خودم قول دادم و شکستم ،تقریبا از بهمن۹۸ به اینور دست و پاشکسته درس خوندم ،اصلا به نظر خودم نخوندم اینو دفتر برنامه ریزی به وضوح مشخص میکنه ،ولی با این وجود تقریبا تموم شده،قبل اینکه ازمونا غیرحضوری بشن میانگین۶۳۰۰بود ،ولی بعد از غیر حضوری شدن اومد روی ۵۰۰۰و دیگه تهش ۶۱۰۰و ۶۲۰۰،تقریبا نمیخوندم ،هی میگفتم این ازمون نع اون یکی ازمون تا رسید به امروز ،۲هفته وقت میخوام تا درسارو ببندم و بعدش ازمونای جامع رو شروع کنم ولی من وقت زیادی رو از دست دادم،از الان تا کنکورتقریبا۲ماه و نیم وقت هست ،در حالی که اگه وقتم رو هدر نمیدادم خیلی بیشتر میشد ،عذاب وجدان گرفتم فک میکنم چون وقت از دست دادم دیگه نمیشه،اینو یه طرف مغزم میگه،ولی طرف دیگه میگه ،اگه واقعا این ۲ماه رو بخونی موفق میشی و ..اقای دکتر خواهش میکنم کمک کنین ،میشه؟من چم شده که دیگه تلاش نمیکنم؟من واقعا میخوام پزشک بشم.لطفا کمک کنین.،مدیر لطفا ثبت کن،خواهش میکنم.🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

    • حال خوبی نیست این احوال
      منم همینطور از اراده و اشتیاقم داره کم میشه
      من این رورا به حال بدم بعد از اومدن نتایج فک میکنم به اون گریه هام و الکی خودمو قانع کردنام بعد افسرده میشم و گریه نیکنم و نیرم دوباره درس میخونم و این خوبه
      تو ام به وون روزی فکر کن که جوابا بیاد و تو پزشک نشده باشی اینهمخ حداقل روزی ۵ ساعت خوتدی ک اخرش بشینی واسه سال بعد؟
      اینهمه بردی که اخرش ببازی؟
      من کم خوندم این هفته و قرار بود حد و شیمی ۳ فصل ۳ و ۴ رو تموم کنم اما حتی شروعش نکردم و به مشاورم دروغ گعتم که تموم کردمشون و خوندمشون
      اما از همین صبح۲۷خرداد شروع میکنم و ۲ روزه مرورشون میکنم و از اون به بعد مراب با برنامه جلو میرم

      • سلام اقای دکتر نوشته هاتون عالی بود امیدوارم همیشه موفق باشید.
        انسان اگه واقعا بخواد کاری رو انجام بده و بهش علاقه داشته باشه هیچی جلو دارش نیست اگر کسی با عشق و علاقه وارد رشته پزشکی میشه قطعا تمام سختی ها شو به جون میخره

  27. سلام من دانش آموز سال هشتم هستم و از ماه دیگر پایه نهم من در تابستان شروع میشود.پدرم میگوید وایسا تا نهم بشی بعدا خودشون میگن که بهتره توی چه رشته ای بری ولی راستش من وقتی بچه بودم چون مامانم کلی توی گوشم میخوند پزشکی و پزشکی من دیگ گفتم میرم پزشکی به خاطر مامانم هم که شده ولی راستش اون رویای ۵ سالگی من بود ولی الان من به ریاضی علاقه مند هستم و پیشنهاد شده که برم ریاضی ولی بازم نمیدونم واقعا هنوز موندم که چیکار کنم اخه سال دیگ باید انتخاب رشته کنم.بابام میگه هرچی انتخاب کنی ما احترام میزاریم ولی یه جورایی منو میترسونه اخه واقعا نمیدونم الان من پزشکی دوست دارم یا نه تازه من میخواستم جراح قلب بشم ینی تا همین چند روز پیش ولی خب هرچی فکر میکنم میبینم نمیشه واقعا نمیدونم علاقشو دارم یا نه یا اصن میتونم با این حجم دانشجو یا نه و اینکه ایا برای تخصص خیلی اذیت میشوم؟چون نمیدونم از پزشکی لذت میبرم یا نه که بخوام انتخاب کنم.چون داشتم به ریاضی فکر میکردم .حالا نمیدونم واقعا چون مثلا وقتی هم زیست میخونم بعضی قسمت هاش یادم میره یا مثلا از سال های پیش یادم نیست و انگار دارم حفظ میکنم ولی ریاضی رو جوری هست که راستش خیلی باهاش حال میکنم ولی بازم نمیدونم چیکار کنم.لطفا لطفا خواهش میکنم کمکم کنید.

  28. سلام دکتر عزیزم
    الان به قدری خوشحالم ک نمیتونم واستون توصیف کنم من بلاخره وبسایتتونو پیدا کردم بعد از یک سال اصلا انتظار اینو نداشتم که بشه شما رو پیدا کرد ولی بلاخره انقد گشتم تا یافیدم 🙂
    درست یک سال پیش وقتی به انگیزه نیاز داشتم و نمیدونستم چیکار کنم کاملا اتفاقی این نامرو خوندم چقد عجیب بود اونروز حالم و من یه تصمیم گرفتم یه تصمیم محکم که من باید یک پزشک بشم کسی که نه از روی خواسته خانوادش بلکه از روی خواسته خودش محکم در این مسیر قدم میزاره.
    اومدم تشکر کنم به خاطر اونروز، روزی که هدف نهاییمو کشف کردم و به خاطرش از تلاش دست ور نداشتم
    الان من یک دانشجوی پزشکیم که بلاخره به ارزوش رسیده من تو این زمینه هنوز یه تازه کارم که میخواد راه رفتن یاد بگیره؛ اما بلاخره همون بهترین دونده ای خواهم شد که از خودم انتظار میره.
    مرسی که در این راه بابالنگدراز مخفی من بودین…

  29. ساعت۱۲:۴۰بامداد،و منی که دوباره خودمو با گوشی پزشکی و روپوش سفید تصور کردم:)
    حرفاتون واقعا تسکین دهنده س برای دل کسی که وسطای راه کلی انرژی منفی بهش داده شده که عمرت هدر میره و زندگیتو نابود میکنی و…
    ممنونم ازتون که منو از سر درگمی چند روزه خلاص کردین

  30. وای خوش بحالتون منم امسال با لطف خدا وتلاش خودم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان میارم و اون لباس سفید وزیبا رو به تنم میکنم انشاالله خبرش رو میام میگم

    به امید روزی که تمام پدرومادرها به بچه شون افتخار کنند

  31. سلام
    درحالیکه تازه استاژر شدم و توفیق اجباری بودن کنارخانواده و نرفتن به بیمارستان از اونجاییکه واقعا دلم میخاست برم و اونجا به خودم شغلمو نشون بدم و اکنون
    ساعت ۲و ۶ دقیقه نیمه شبه،
    این مدت توی قرنطینه،به خیلی چیزا فکرکردم خیلی چیزا
    اما هنوز نتونستم سردرگمی که بعد از اون همه رخداد تو زندگیم پیش اومد رو حل کنم و بگم اوکی!
    باشه ….بریم مثل قبل پزشکیونو بخونیم با همون شور وشوق
    بله هنوز نشده!
    اما میشه!
    و سرچ کردم تا فیلمی ببینم شاید نقطه ای باشد بعنوان پایان فیلم ترسناکم
    و سایت شما بالا اومد
    مخصوصا اون ویسی که از دکتر گذاشته بودین
    بعد ک سایت رو بررسی کردم
    پیش خودم گفتم
    هنوز کسی توی سایت ها مثل وبلاگ های قدیم می نویسه؟ 🙂
    خلاصه که خوشمان آمد بسی!
    دکترجان

  32. سلام آیا در رشته پزشکی باید برای درس های مختلف کنفرانس بدیم ؟چون که من توی کنفرانس دادن خیلی ضعیف هستم

  33. سلام.حرفاتون خیلی به دلم نشست.منم میخوام به این لذت هایی ک گفتین دست پیداکنم.میدونم قطعا رسیدن به پزشکی سختی ها و مشکلات هایی رو هم داره برا همین میخوام از شما راهنمایی بخوام.لطفا جواب سوال منو بدین و منو از این سردرگمی نجات بدین
    من پایه دهم رشته تجربی هستم در مدرسه دولتی درس میخونم و معدل ترم اولم ۱۹.۱۵ شد و از اول ورود به این رشته کلیی پیج مشاوره ای رو تواینستاگرام دنبال کردم و اینکه همشون بلااستثنا ادعا میکنن که کارشون حرف نداره و تو مشاوره عالین.
    من الان نمیدونم چیکار کنم.ایا برای پزشک شدن حتما باید مشاور داشته باشیم؟!یا تو مدرسه انچنانی درس بخونیم؟!از یه طرف میگم بستگی به خودت داره و با درس خوندن میشه قبول شد ولی از طرف دیگه میترسم با مشاور نگرفتنم پشیمون بشم.
    آقای دکتر شما هم تو دبیرستان مشاوری داشتین ک بخواد بهتون کمک کنه یا بدون مشاور پزشک شدین؟

    • سلام دوست عزیز
      با اجازه امیرمحمد من پاسخ تورا میدهم
      من مشاور نیستم ولی توصیه هایی برای تو و دوستانی مثل تو داشتم.
      لطفا خودت رو درگیر این حاشیه ها نکن. یقین داشته باشه کسی که در این مقطع به تو می گوید مشاور خصوصی حتما و داشته باش و بااااایدیست ابتدا به فکر خودش بوده! اصلا درگیر نکن خودت رو. تو در این دوسال ۱۰و۱۱ باید بیشتر یاد بگیری به خودت متکی باشی آرامش داشته باشی درست را به اندازه بخوانی و نه کمتر و نه بیشتر. و از هر حاشیه ای به دور باشی.
      این رو هم بخاطر داشته باش هر حرفی که جماعتی ان را می گویند الزاما حرف درست نیست!
      امیدوارم موفق باشید یاعلی

  34. ازتون خیلی ممنونم انشاالله خدا پشت وپناهتون باشه امیدوارم کردیدوکلی انگیزه به من دانش آموزدادیدکه تا الان درگیربیماری کرونابودم چون میخوام این سه ماه باقی مونده روخوب بخونم تابه همه لذت های که ازشون تعریف کردیدبرسم
    به امید خدا
    در پناه حق باشیدانشاالله سال بعدهمین موقع منم مثل شماست پزشک موفق باشم

    • سختی های زیادی رو پشت سر گذاشتم تا در رشته ای ک با جونو دل دوسش دارم تحصیل کنم پس وقتی بش برسم ی لحظم ولش نمیکنم شبو روزمو باش میگذرونم مث ی عاشق ،اره من عاشقم تا ب عشقم نرسم دس از تلاش برنمیدارم ، چ لذتی بالاتر از اینکه تسکین دهنده درد مردم باشی

  35. سلام
    چطور میتونم باهاتون ارتباط برقرار کنم؟
    ادرس ایمیل یا اینستگرام؟

  36. من چند روزه هی این پست شما رو میخونم خیلی قشنگه و بهم انگیزه میده هر جوری هست و با هر شرایطی که دارم ادامه بدم کاشکی همه ی پزشک ها از قشنگی رشته شون بگن اینکه چقدر سختی کشیدن توی این رشته و خستگی هاش لذت بخشه وقتی درد بیماری رو مداوا کنی و لبخند روی لبش بیاری(((((:
    نه اینکه خیلی بد نشونش بدن
    چند وقت پیش یه مستند دیدم احتمالا شما هم در جریانش هستید اینقدر که بدگویی و نقد و انتقاد به پزشکی وارد کرده بود سازنده!جالبب اینجاست این رزیدنت عزیز خودشون گروه مشاوره ای زدن و از این راه هم درآمد زایی میکنن و برعکس اون مستند حرف میزنن -_- خیلی ها رو واقعا ناامید کرده این مستند…
    امیدوارم من هم پزشکی بشم که همیشه نظر و حسش نسبت به رشته جذابش قشنگ بمونه(((:
    امیدوارم همیشه موفق باشید و بدرخشید.

  37. چه قدر قشنگ مرسییییییی درست چند ساعت پیش گیر یکی از همو دانشجوهای غرغرو افتادم و اونقدرر گفت پزشکی اونی که فکر میکنی نیس که هرچند من با همه وجود از عشقم دفاع کردم ولی بازم ته دلم لرزید که نکنه وسط راه بفهمم اشتباه اومدم نکنه خسته شم نکنه لذتی که دنبالشم رو تو پزشکی پیدا نکنم ولی با خوندن چندین باره حرفاتون فهمیدم نه من دارم درست میرم تقریبا سه ماه دیگه کنکوره و قراره بعد چند سال با رسیدن به چیزی که دوسش دارم به ارامش برسم ….

    • من تا الآن شبانه روز تلاش کردم و مطمئنم ۱۰۰ درصد (انشاالله)به تمام اهدافم میرسم…
      ۱۰ سال دیگه به هرچی که الآن میخوام رسیدم و اجازه نمیدم هیچ کسی و هیچ چیزی جلومو بگیره جزء مرگ….

  38. چقدر دلنشین و قشنگ می نوسید.هر بار که یه مطلبی از وبسایتتون میخونم یه چیز جدید یاد میگیرم(یعنی انگار که ادم بفهمه چقدر متفاوت و قشنگ میتونه به همه چی نگاه کنه).شما یکی از تاثیر گذار ترین معلمای زندگیم هستین(یعنی با خوندن همین مطالب وبسایتتون منظورمه).واقعا برام سوال بود که زیبایی پزشکی تو چیه ؟پزشکا اعصابشون خورد نمیشه با اینهمه مریض و سر و صدا و آه و ناله سر و کله میزنن؟ که تابستون وبسایت شما رو پیدا کردم و از سوالایی که تو ذهنم بود کلی خجالت کشیدم.این مطلبتون اولین مطلبی بود که از وبسایتتون خوندم.

  39. سلام آقای قربانی
    من دانشجوی ترم ۳ پزشکی هستم. اخیرا خیلی ذهنم درگیر این فکر بود که برای تبدیل شدن به یه پزشک خوب به چه مهارت هایی نیازه؟
    علاوه بر یادگرفتن زبان انگلیسی و تسلط بر اون به نظرتون وقتم رو برای یادگیری چه مهارت هایی بزارم؟
    من شنیدم که در آینده همه ی پزشک ها به مهندس آی تی نیاز پیدا میکنند. چه نیازی به اونها داریم؟
    در کل مهرت ها و ویژگی های یک پزشک خوب چیه از نظر شما؟

  40. سلام من پایه دهم تجربی و به پزشکی خیلی علاقه دارم و برای رسیدن به پزشکی خیلی تلاش میکنم از شما میخواهم راهکاری برای عزم و جدی بودن برای رسیدن به این هدف را ارائه کنید.
    ممنون

  41. سلام من رستا هستم هیچ وقت تو زندگیم به پزشکی علاقه ای نداشتم وادارم اما بخاطر اطرافیانم دوست دارم این علاقه را در خودم ایجاد کنم من وقتی بهش فکر میکنم ازش میترسم از مسولیتش زمآنی که فکر میکنم بعد از کلی تلاش باز هم باید کلی درس بخونم یه حس بد بهم دست میده لطفا بهم بگین چیکار کنم تا در من علاقه این رشته ایجاد بشه

  42. سلام من ۱۴سالمه و کلاس هشتم هستم و در مدرسه نمونه تحصیل میکنم در کل درسای خوندیم هم خوب هستند فقط مشکل کوچکی در ریاضی دارم به رشته پزشکی علاقه دارم تصمیم گرفتم که کتاب های کلاس نهم را هم بخوانم به نظرتون من کنکور قبول میشم؟

    • دوست عزیز تو اگه از الان بخونی رتبه۱کشور میشی😐 بیشتر کنکوری ها از دهم حتی از دوازدهم شروع کردند و رتبه برتر شدند والان واقعا زوده واسه دلسردی . اگه واقعا دوست داشته باشی تمام تلاشتو میکنی و نگران شدن یا نشدنش نمیشی موفق باشی گل

    • سلام..من خودم نهم هستم نه درست نیس از الان شروع کنی.وارد کلاس دهم شو بعد به فکرش باش الان فقط فکرتو تو معدلت کن تا موفق باشی تامام

    • دوست خوبم تو هنوز فاصله زیادی تا هدفت داری
      بزار اینطوری بگم فرصت خیلی خوبی داری که رسیدن بهش رو قطعی کنی
      پس تو این مدت می تونی هدفی رو که انتخاب کردی خوب بشناسی خودت رو براش آماده کنی نمی گم فقط درسی منظورم اینه که خوب دقت کنی و ببینی برای رسیدن به هدفت روی چه بله هایی قدم برمی داری
      متاسفانه خیلی از بچه ها دیر متوجه میشن اما تو فرصت خیلی خیلی زیادی داری پس این فرصتت رو نباید از دست بدی مخصوصا سال های آخرت که به امتحان کنکور ت نزدیک میشی اون موقع است که به مفهوم وقت طلاست کامل پی می بری
      امید وا رم موفق باشی دوست خوبم.

  43. سلام وقتتون بخیر
    ممنون از مطالب خوبتون 🌺
    من دهم تجربی هستم اما الان که این نوشته رو می نویسم خیلی ناراحت و ناامیدم …😞
    من عاشق رشته دندون پزشکی هستم و از اینکه یه روز نتونم به خواسته ام برسم خیلی میترسم
    همیشه تو زندگیم درس رو اولویت قرار دادم و تقریبا از بیشتر علایقم دست کشیدم من موسیقی رو دوست دارم اما به خاطر این که تو درسم تاثیر نزاره سمتش نرفتم من نقاشی کشیدن رو دوست دارم اما فقط گاهی می کشم که تاثیری روی درس هام نزاره من نوشتن رو دوست دارم اما برای اینکه تو درسام تاثیر نزاره کم می نویسم من شعر گفتن رو دوست دارم اما برای اینکه تو درس هام تاثیر نزاره کم شعر می نویسم می دونم برای رسیدن به بعضی هدف ها باید از روی خیلی از علایق ها گذشت اما من وقتی بعضی از دوستام رو می بینم که بدون دست کشیدن از علایقشون تو درساشون خیلی موفق هستند و نمره های خوبی کسب می کنن دلم به حال خودم می سوزه….
    من ۱۶ سالمه گاهی اوقات از خودم می پرسم تو این ۱۶ سال زندگیت چه چیزی کسب کردی؟ چه هنری داری؟ اما من جوابی برای خودم پیدا نمی کنم من از همون کلاس اول یادگرفتم فقط درس بخونم یاد گرفتم از همون کلاس چهارم بخونم برای قبول شدن راهنمایی مدرسه نمونه یادگرفتم از کلاس هفتم بخونم برای قبول شدن دبیرستان مدرسه نمونه من همه اینا رو قبول شدم اما حالم خوب نیست فکر می کنم گیجم نمی دونم کجای داستانم اما با تمام وجودم می خوام در کنکور رتبه خوبی کسب کنم تا دندون پزشکی قبول شم به خودم دلداری می دم به درک نمی تونم پیانو یاد بگیرم به درک که نمی تونم کلاس نقاشی برم به درک که وقت نمی کنم کتاب های مورد علاقه ام رو بخونم به درک که نمی تونم بنویسم به درک که از همه اینا و خیلی از علایقم گذشتم اما مهم اینه که آخرش خوب بشه …
    من از آینده می ترسم ، می ترسم اون روزی برسه که من قبول نشده باشم اون وقت من می مونم و رویایی که تموم شدن و سوختند آرزوهایی که تباه شدن من هر شب موقع خواب برای خودم‌ رویا می بافم خودم رو تو لباس پزشکی در مطبم می بینم خودم رو زنی موفق می بینم که همیشه خندونه و از اینکه این مسیر رو انتخاب کرده خوش حاله …
    من دوست های خوبی ندارم که باهاشون حرف بزنم همیشه تو زندگیم دیگران رو نصیحت کردم و یا کمکشون کردم به خاطر همین همیشه تنهام خیلی ها مسخره ام می کنن اما هر بار فقط نگاهشون می کنم و با لبخند ازشون می گذرم اما حرف هاشون هیچ وقت از یادم نمی ره اونا می گن من موفق نمی شم و من می ترسم که روزی حرفشون به واقعیت بپیونده….
    برام دعا کنین دعا کنین بتونم موفق بشم 🖤

    • ترنم جان کنکور ته خط نیست
      تازه آغاز مسیر زندگیته
      قرار نیست قبولی یا عدم قبولیت توی دندان پزشکی باعث موفقیتت یا شکستت بشه
      با این دیدی ک برای خودت نسبت ب کنکور ساختی
      بعدا حتی در صورت قبولی باز هم سرخورده و ناراضی میشی
      از طرف رتبه ۲۰۰ کنکور

    • سلام. منم دقیقا عین شما هستم. می تونیم یا هم ارتباط برقرار کنیم؟

    • سلام نمیخوام نامیدت کنم منم مثل تو به دندون علاقه داشتم ولی به خاطر ضرر های بسار زیاد جسمی قیدشو زدم الان فقط فکرم تو پزشکی هس درسته دندون کمی راحتر از پزشکی و داروسازی هستش ولی ارشوداره.مثلا نوشته بود که کمر درد/دیسک کمر/دیسک گردن/گردن درد/پادرد های مزمن/خطر الودگی به بیماری هپاتیت/ایدذ و… حالا نمیخوام دلسردتون کنم ولی یه جا نوشته بود سال۲۰۳۰نیازی به دندانپزشک نخواهد بود

  44. بسی زیبا بود
    حال کردیم
    باشد که مانیز رستگارشویم:-)

  45. سلام . وقت بخیر
    نمیدونم که چندمین باره که دارم این متنو میخونم و امروز به چندمین همکلاسیم معرفیتون کردم..
    اما همیشه برام الگو بودین و هستین .
    برای نوشتن motivation letter ام در رشته پزشکی چند بار مطالب تون رو خوندم و خیلی بهم کمک کردند ..

    امیدوارم هر جا که هستین موفق باشین

  46. سلام . ممنون از مطالب عالیتون . میخواستم بدونم که هدف شما از انتخاب پزشکی چی بوده
    راستش من این رشته رو دوست دارم ولی پدر و مادرم مخالف هستن و از این بابت حمایت نمیشم . مطلبی که گذاشته بودید شوقمو بیشتر کرد که بیشتر تلاش کنم . راستش کنکور خیلی داره بهم فشار میاره چون من حامی ندارم و از همه مهم تر نمیتونم به غیر از این رشته به رشته دیگه ای فکر کنم واسه همین یکمی از شرایطم خسته شدم و فکر و خیالم قبول نشدن راحتم نمیذاره . میترسم که از مسیرم دور بشم چون روز به روز روحیم داره ضعیف تر میشه . لطفا کمکم کنید

  47. دیروقته و من میخوام بعد خوندن پستتون همه تراوشات مغزمو تف کنم. کاش به عنوان یه دختر یکم بیشتر احساساتی بودم. کاش گریه میکردم ولی الان دیگه چیزی تا کنکور نمونده و من به این فک میکنم که چطور تونستم به همه چی پشت پا بزنم. خیلیا آرزو دارن پزشک بشن ولی کدومش راسته و بهشون تزریق نشده. اکثرمون علاقه های کاذب پیدا کردیم. حرفام اونقدر زیاده که نشه نوشت و نشه گفت فقط باید تو قلبم بود تا از نزدیک دیدشون. به هرحال عوض شدن و تلاش کردن از اتاقم باید شروع بشه.
    بهتون کتاب درمان شوپنهاور رو پیشنهاد میکنم
    از ته دل آرزوی موفقیت دارم براتون و اگه یه روز به عنوان دانشجو دیدمتون منو به یاد بیارین..

  48. سلام
    من دانش آموز پایه یازدهم دبیرستان فرزانگان۱ کرجم. خواستم بگم که پزشکی از بچگی جذبم کرده بود اما نمیدونستم که چرا. همیشه از بی انگیزگی خودم ناراحت بودم و از آینده می ترسیدم و نمیدونستم که چطور انگیزه ایجاد کنم چون دید بازی نسبت به آینده ی این رشته سخت نداشتم که بخوام براش تلاش کنم. به دنبال راهی برای ایجاد انگیزه بودم که این نامه رو پیدا کردم و بعد از خوندنش، تا چند ساعت درگیر خوندن کامنتای مختلف بودم. اینجا دانش آموز دیگه ای رو دیدم که مثل من از آینده میترسید و پاسخ زیبای شما که بهش گفته بودید (ترس از ناشناخته ها، بهایی است که باید برای پیشرفت بپردازیم) حالم خیلی بهتر شد و دیدم بازتر. انگیزه پیدا کرده بودم. اون روز با فهمیدم که زندگی کردن به عنوان یه دانشجوی پزشکی، همون چیزیه که با تمام وجودم میخوام بهش برسم و ترس از اینکه واقعا دوستش نداشته باشم، کاملا عادیه و اولین پیره. به یاد وقتی افتادم که کلاس اول بودم و درس بچه های سوم ابتدایی به نظرم خیلی سخت و عجیب و غریبی بود اما وقتی خودم کلاس سومی شدم، همه چیز خیلی آسون تر و عادی تر از چیزی بود که فکر میکردم. بین کامنتایی که خوندم، کامنت‌ دانش آموزی رو دیدم که قبل و بعد از کنکورش اینجا یادداشت گذاشته بود و خوشحال بود. امروز که دوباره احساس بی انگیزگی بهم دست داد، اومدم اینجا تا دوباره به خودم یادآوری کنم و تصمیم گرفتم که حس و حال الانمو بنویسم.اینکه منم میخوام مثل همه بچه هایی که به اهداف شاید سختشون توی زندگی رسیدن، برسم. میخوام تلاش کنم. درسته میترسم اما باهاش مقابله می کنم چون که چالش ها زندگی آدمارو می سازن. من یه زندگی آسون نمیخوام. پس برای اهدافم می جنگم که یه روز بیام اینجا و بگم که تونستم و زندگیم همون شد که میخواستم. میخوام بجنگم. درسته سخته اما دوسال زندگی سخت و تلاش برای درسایی که بهشون علاقه ندارم، ارزش یه عمر یادگرفتن چیزایی که دوستشون دارم رو داره.
    ممنون که این نامه رو نوشتید. نامه ای که حال منو به کلی تغییر داد و بهترش کرد.دوباره میام همینجا و از نتیجه کنکورم میگم. بازم ممنون

    • سلام. من موافق نیستم که که دوسال خواندن درس های مضخرف ارزش یه عمر یاد گرفتن چیزایی که عاشقشونم رو داشته باشه. از کجا معلوم این عمری که ازش حرف میزنی بعد اون دوسال ملالت اور یه هفته بیشتر دووم نیاره. من میخوام از همین الان فقط چیزایی رو که, عاشقشونم رو بخونم و روی اونا وقت صرف کنم. فرصت ها مثل ابر میره. دوسالو حروم نخواهم کرد

      • این نظر شماست
        درسهای دبیرستان اونقدر هم بد نیستن و حتی اگه دوستشون نداشته باشیم، رسیدن به علاقه ارزش زحمت کشیدن رو داره

  49. سلام
    من دانش آموز پایه یازدهم هستم. از بچگی از پزشکی خوشم میومد ولی دقیقا نمیدونستم چرا. اما بعد از خوندن این نامه دید بهتری پیدا کردم. الان فهمیدم که پزشکی همون سبک زندگی جذابیه که با تمام وجود میخوام که داشته باشمش. خیلی نگرانم ولی میدونم که میتونم. اینجا کامنت دانش آموزایی رو دیدم که قبل و بعد از کنکورشون نوشته بودن و از حس خوبشون می گفتن. منم میخوام که این احساس و تجربه کنم. راه سختی در پیشه اما حس میکنم که دوسال سخت تلاش کردن با درسایی که بهشون علاقه ندارم، ارزش یک عمر پرداختن به علاقمو داره. با اینکه دومین باره که این نامه رو میخونم، ولی از شدت هیجان دستم داره
    می لرزه. ممنون از شما برای نوشتن این نامه که به شدت حال منو عوض کرد.
    به عنوان آخرین حرف، میخوام بگم که من میتونم به هدفم برسم و با سرسختی براش می جنگم.
    #کنکور۱۴۰۰_پزشکی تهران

  50. سلام اقای دکتر قربانی،من ۲۵سالمه و تقریبا خیلی جاها کار کردمو فعالیت داشتم،وقتی به گذشتم فکر میکنم حس میکنم کل لحضه ها و اتفاقای زندگیم مثل یه پازل و جورچین میمونه که من برسم به این تصمیم،تصمیم برای اومدن تو این مسیر زیبا و قشنگ، من میخوام استارت درست خوندمو بزنمو برای کنکور ۱۴۰۰آماده بشم! حرفای شما واقعا تاثیر گذار و زیبا بود مرسی مرسی بابت اون نامه. این دنیا به آدمای خوب و خوش قلبی مثل شما خیلی نیاز داره موفق باشین.

  51. سلام آقای قربانی.من یک سوال درمورد رشتتون ازتون داشتم ممنون میشم اگر بتونید با ایمیل راهنمایی ام کنید.میدونم سرتون شلوغه ولی ممنون میشم کمکم کنید.نیازی ب درج متن هم نیست.ممنون.

  52. سلام آقای دکتر خسته نباشین
    ببخشین من یه سوال دارم اونم اینکه
    میدونم که کنکور پزشکی و درکل تجربی قبول شدن سخته.اما معلمای ما بهمون میگن نگران نباشین اصلا
    کنکور سوالای آن چنان سختی نداره و قرار نیس اونقد استرس داشته باشین یا سوالای خیییلی سخت حل کنین.خودمم وقتی تستا رو میزنم تو هردرسی تستایی که نوشته مربوط به کنکورن خیلی برام سخت نیستن
    اما خب تو برنامه های تبلیغاتی یه سری موسسه ها تو تلویزیون و.. که خودمم اعتقاد چندانی به تبلیغاتشون ندارم میگه سال یه سال کنکور سخت تر میشه و درصدهای خیلی بالا قبول میشن
    الان سوالم اینه که خود شما که موفق شدید درجه سختی سوالاتون و مطالعه کتاباتونو میشه بگید چقدربود؟؟و الان اعتماد به کدومشون درسته
    ممنون میشم اگه راهنماییم کنین

  53. سلام . من یه دانشجوی پزشکیم و دوست دارم یه سری از تجربیات خودمو بهتون بگم شاید بتونین بهتر تصمیم بگیرین
    اولا فکر نکنین کنکورو دادین درس تمومه واقعا اینطوری نیست شاید نخواد اندازه کنکور ۱۰_۱۲ ساعت خوند ولی شما کلاسای سنگین دارین تقریبا از ۸ صبح تا ۶ عصر کلاسین و باید سعی کنین روزانه دو سه ساعت مطالعه داشته باشین که عقب نیفتین و دوران امتحانا اذیت نشین البته به حرف آسونه این ۳ ساعت ولی چون در طول روز زیادی کلاس دارین و بعدشم دوس دارین استراحت کنین و این حرفا یخورده سخته ولی اگه عادت کنین که روزانه مرور داشته باشین قطعا واستون عادی میشه و جز برنامه روزانتون میشه. یه چیز دیگه که مهمه اینه که برنامه داشته باشین ، برنامه داشتن فقط واسه کنکور نیست ، برنامه واسه کل زندگی شماست یکی از چیزایی که از کنکور آدم یاد میگیره برنامه ریزی و داشتن برنامه و هدفه و همچنین صبره . در ضمن سعی کنین که یه آدم تک بعدی نباشین که تنها هنرش درس خوندنه سعی کنین ورزش کنین حتما و توی یه زمینه دیگه مث موسیقی، هنر ، سینما یا هر چیزی که بهش علاقه دارین فعالیت داشته باشین چون رشته پزشکی یه رشته سخته واقعا میگم سخته و درسایی که داره درسایی هستن که عملا شما رو یخورده از اون احساساتتون ممکنه دور کنه بد نیست که با موسیقی با هنر با کتابای شعر و همچین چیزایی به آرامش روحتون کمک کنین . یه نکته خیلی مهم که واقعا خودمم درگیرش شدم این بود که اونقدر توی بعضی مسائل احساسی عمل نکنین و اول از هر چیزی به پیشرفت خودتون و به آرامش خودتون فکر کنین و درگیر رابطه نشین واقعا میگم بهتون آسیب میزنه از هر لحاظ آسیب میزنه عاقلانه تر تصمیم بگیرین و عمل کنین، هرچند که تا یک سری مسائل برای آدم تجربه نشه ازش درس نمیگیره ، میگن که شنیدن کی بود مانند دیدن (یه همچین چیزایی)، حالا شاید این حرف من برای خیلیا مسخره باشه ولی چند نفرم آگاه بشن و بتونن به خودشون بیان برای من کافیه. در مجموع خوش باشین و خوش زندگی کنین و به فکر پیشرفت و هدفتون باشین

    • سلام.خیلی ممنون از راهنمایی تون.
      من هر جمله ای رو که نوشتین،با دقت خوندم و اون مورد آخر رو که گفتین سعی میکنم بدون اینکه تجربه اش کنم ازش درس بگیرم.بازم یه دنیا ممنون.

    • سلام می خواهم یه تصمیم مهمی تو زندگیم بگیریم دوست دارم ایمیل ایشون داشته باشم ازشون یه راهنمایی بخواهم طبق نوشته اشون از مدیر سایت بهم لطف کنن یا ایمیل خودم به ایشون بدن
      سپاس

    • سلام
      میشه ایمیل ایشون بهم بدید یا اینکه ایمیل من به ایشون بدید لطفا بهم اطلاع بدید می خواهم راهنمایی ام کنن یه تصمیم مهمی می خواهم بگیریم فکر کنم اگه اینجا سئوال تایپ کنم ایشون سئوال نخونن دیگه
      سپاس

  54. سلام من سال یازدهم تجربی هستم، سطح درسیمم خوبه
    پزشکی و دوست دارم ولی بیشتر بخاطر درآمدش میخوامش
    ازطرفی به هنر نقاشی هم خیلی علاقه دارم
    این دوتا راهش کلا جداست ومن بین پزشکی و نقاشی موندم
    هردوشو خیلی دوست دارم و ازهیچکدوم هم نمیتونم بگذرم
    ب نظرشما میتونم پزشکی و بعنوان راه اصلی انتخاب کنم و نقاشی و درکنارش ادامه بدم؟؟
    ممنون میشم راهنماییم کنید

  55. سلام . من عاشق پزشکی دانشگاه تهرانم وباید صد در صد بهش برسم . خواهش میکنم از دانشگاه پزشکی بیشتر بنویسید

  56. ممنون ازتوضیح عالی که راجب این رشته دادین منم دوتااز خواهرام دکترن ومنم بین داروسازی و پزشکی مونده بودم ولی الان که میبینم پزشکی یه حس لذت بخش دیگه ای نسبت به داروسازی داره امیدوارم اونایی که واقعا پزشکیو میخوان بهش برسن وبرای همه ی مردم جهان مفیدباشن

  57. سلام وخسته نباشید
    یک سوال داشتم ، من برای اینکه بخوام رشته ژنتیک رو بخونم بهتره که مستقیما برگ سراغ این رشته یا
    از پزشکی وارد بشم بهتره . چون آشنایی با رشته ژنتیک ندارم
    خواستم ببینم شما اطلاعاتی دارین در موردش.
    میدونین رشته ژنتیک با اون ژنتیکی که بعد از پزشکی میشه خونت چه تفاوت هایی باهم دارند ؟

  58. سلام
    اول اینکه باید از مطالب قشنگ این سایت حسابی تعرف کنم …عالی بودن عااالی
    اما من به عنوان یه دانش آموز نیاز به راهنمایی دارم و امیدوارم نخندین به سوالم و راهنماییم کنین
    من عااااشق رشته تجربی ام اولا دوما خیلی خیلی خیلی با خوندن زیست وشیمی لذت میبرم و کیف میکنم و عاااشق بچه هام . از سالهای سال پیش وقتی میگفتن چیکاره میشی میگفتم دکتر بچه ها (به زبون کودکانه)یا همون پزشک اطفال میشم
    واقعا کمک کردن به بچه ها رو خیلی دوست دارم
    درسته از تشریح متنفرم اما اومدم تو این رشته که به ترسم غلبه کنم و دنبال آرزوم برم ولی جدیدا متوجه شدم که به همون اندازه که بچه هارو دوس دارم به شیمی هم علاقه مندم و سوالای خیلی پیچیده ای از عمق مطالب شیمی برام پیش میاد و یه سری رویا ها دارم که دوس دارم شیمی رو طوری مطالعه کنم که بتونم مشکلات مربوط به اونو حل کنم
    حتی خنده دار اینکه گاهی تو ذهنم میگم آیا میشه هم پزشک بود هم داروساز؟که به هردو علاقم برسم
    و انتخاب یکی از اینا برام خیییلی سخته وهرجوری فک میکنم میبینم هردو رو به شدت دوست دارم
    و هرچقدر سختی باشه حاضرم تحمل کنم به خاطرشون
    اگه تشریح برام ترسناکه اگه مسائل شیمی یه جاهایی بینهایت سختن و همه اینا رو حاضرم تحمل کنم
    اما نیاز به راهنمایی دارم
    شما اگه جای من بودین چیکار میکردین ؟؟
    میشه منو راهنمایی کنین؟؟من چیکار کنم؟؟آیا واقعا نمیشه هردو رو باهم داشت؟؟و اگه نمیشه چطور انتخاب کنم هدفمو؟؟من واقعا ممنون میشم اگه راهنماییم کنید😊

    • سلام. درد انتخاب کردن همینه به نظرم. خیلی اوقات، انتخاب کردن بین چند گزینه‌ای هست که ما دوست داریم و برای همین هست که انتخاب کردن درد داره. چون همواره در انتخاب، یک ‌component از دست دادن هم هست.
      یه کتابی من خوندم به اسم A Job to Love از مدرسه‌ی زندگی. ترجمه شده با عنوان شغل مورد علاقه. اسم نویسنده رو هم گذاشتن آلن دو باتن (موسس مدرسه‌ی زندگی هست). این کتاب کمکت میتونه بکنه توی این انتخاب کردن.

  59. سلام اقای دکتر
    من ۱۴ سالمه وکلاس هشتم هستم
    من خیلی به رشته پزشکی علاقه دارم
    نمره های توی مدرسه ام هم خوبه
    ولی از الان به کنکور فکر میکنم با خودم میگم که
    اگه نتونم پزشکی قبول بشم چی؟
    دختر بازیگوشی هم هستم اگه متن های بلند
    یا درس های سخت و ببینم استرس میگیرم و
    چیزی ازش متوجه نمیشم
    به نطرتون توی پزشکی موفق میشم؟؟؟؟؟؟
    مممنون میشم جواب بدید

  60. فوق العاده بود
    به امید اینکه روزی بتونم به اندازه حس و حال قشنگی که شما با این متن ایجاد کردید عاشق این رشته بشم
    گاهی از خودم متنفر میشم که چرا رویاهامو به خاطر حواشی و لذات کوچک و بی ارزش به فراموشی می سپارم
    شاید چون اون طور که باید عشق رو تو این زمینه درک نکردم
    و از خستگی ناشی از تلاش برای هدفم اون طور که باید لذت نبردم
    با همه وجودم تلاش میکنم تا عشق رو تو این مسیر پیدا کنم
    و با سعی بیشتری به راهم ادامه بدم

  61. ناهید یگانه

    سلام،وقت تون بخیر.خدا رو شکر این مدت هم گذشت و ایشالا از بهمن ماه ترم یک شروع میشه.و منم میرم دانشگاه. تا حد زیادی تونستم رو مهارت های زبان انگلیسی ام کار کنم.راستش چند روزیه خیلی می شنوم که امسال ظرفیت رزیدنت رو زیاد کردن و قراره پزشکی هم اشباع بشه و از این قبیل حرف ها.به نظر شما این حرف میتونه به واقعیت بپیونده؟حتی برای کسایی که پزشک متمایزی بشن و مهارت های زیادی داشته باشن .واقعا نگران میشم .

  62. سلام
    دستتون درد نکنه بابت نوشته دلنشینتون
    کم نیستن بچه هایی که عاشق پزشکی هستن ولی هم از دانشجوها و هم تو سایتای مختلف انقدر از سختیاش بد مینویسن که واقعا آدمو دودل میکنن
    من پشت کنکوری ام و به شدت مشتاقم که تموم سختیای این راهو به جون بخرم

  63. من یه پشت کنکوری ام …دیشب ازخداخواستم یه نشونه برام بفرسته تابفهمم واقعا میخوام پزشک شم؟؟اصلا توانایی شو دارم؟؟؟
    ورسیدم به سایت شما.خیلی ازتون سپاسگزارم…

  64. اگه یک پزشک داروی اشتباهی تجویز کنه و یا یک عمل موفقیت آمیزی نداشته باشه و منجر به فوت یک آدم شه چی؟🙁

    • سلام ستاره. یه روزی باید مفصل در این مورد بنویسم. حتما این کار رو میکنم.

      • سلام من کلاس هشتم هستم و ارزوی پزشکی دارم اما درگیرم من نمی خوام ی پزشک بشم و تو درمانگاه یا مطب به طبابت بپردازم . می خوام پزشکی بشم که کار مهممممممی کنم ولی نمیتونم درس را به تفریح ترجیح بدم و درگیر میشم و افکار بد میاد سراغم . لطفا راهنمایی کنید .

  65. فقط میتونم بگم این نوشته پر از حس مثبت بودن و واسه کسایی که مثل من نمی گم بی انگیزه ولی کم انگیزه بودن فرصت خوبی بود تا به خودشون بیان.ممنون ازتون

  66. خیلی روم تاثیر گذاشتید اقای قربانی…..ممنونم ازتون

  67. سلام دوست عزیز شاید باورت نشه ولی واقعا بهترین دوستم شدی چراکه با همین نامه ی کوتاه تو حرف هایی که توذهنم درباره ی پزشکی که من دربارش رویا چیده بودم به حقیقت پیوست به استاد با معرفتت بگو براتون همیشه لحظه های شادی رو ارزومندم
    من کسی بودم که همش خودش یکی بدو میکنه که چی میشه چرا اینایی که پزشک شدن غر میزنن من هیچ وقت درکشون نمیکردم چون پزشک ها رو محترم و دوست خدا به خودم معرفی میکردم… به هر حال سر فرصت سجده ی شکر این لحظه برام واجب شده برام دعا کنین من عاشق همه ی دکتر های زحمت کش هستم.
    خدا خیرتون بده من حالم دگ گون شد

  68. من دقیقا تو همین دقایق و لحظه ها به همین حرفا احتیاج داشتم…انقدر ذهنم پرشده بود از غرولند دانشجوهای پزشکی که واقا ناامید شده بودم..اصن دلیل ناامید شدنمم نمیتونستم توجیه کنم…ممنون واقعا

  69. سلام دکتر خواهش میکنم جواب بدید
    من یازدهم و عاشق پزشکیم و خیلی دوست دارم پزشکی قبول شم یعنی حاضر از همه چیز بزنم برای پزشکی اما من تو یه مدرسه دولتی معمولی درس میخونم و نمیتونم هزینه کلاس کنکور بدم اما آزمون شرکت میکنم و کتاب تست ها رو هم خریدم
    ولی از هرکی میپرسم میگن با این شرایط نمیشه پزشکی قبول شد ولی من میخواستم بپرسم بر اساس تجربه ای که دارین
    من بدون کلاس کنکور و بدون مدرسه خوب ولی با کتاب تست و آزمون از همین حالا که حدودا ۵۷۰ روز زمان دارم با شروع از سطح صفر میتوانم به پزشکی برسم اگه یکسره بخوانم؟

    • آره، شک نکن! مطمئن باش که بدون کلاس کنکور و مدرسه ی عالی هم میشه قبول شد. تو همون کتاب تست‌هایی که خریدی همه ی نکاتی که واسه ی کنکور لازم داری گفته شده؛ فقط بخون، با انرژی و بیشتر از توانت، بخون!!!اجازه نده حرفای بی‌سر و ته و بی‌ارزش اطرافیان آیندتو تباه کنه

      • خیلی ممنونم که پاسخ دادید خانوم دکتر فقط میخواستم ازتون بپرسم یعنی از الان که یازدهم هستم از صفر میتونم تو این یک سالو نیم ۱۰۰ در ۱۰۰ شدنی هست قبولی پزشکی؟

        • خدایا کنکور با بچه ها چه کرده که انقدر توانایی های انسان بودنشونو نادید میگیرن! تو از الان راحت میتونی دو رقمی شی!! راحتا!!
          فقط به شرطی که باور داشته باشی توانایی هاتو و ارامش داشته باشی!!

  70. مرسی واقعا عالی بود

  71. سلام من پشت کنکوری نظام جدیدم خواهش میکنم کمکم کنین به جای درس به طور عمیق تلویزیون نگاه میکنم قبلا تو وقت استراحت وقتی کسی تلویزیون میدید من بدون توجه میگذشتم اما الان میشینم و میرم تو عمقش انگار تنها تفریح من تلویزیونه هم زود عصبی میشم هم استرسی ام چیکار کنم؟ ازتون خواهش میکنم کمکم کنین

    • سلام خانوم.
      نمیدونم این رو خواهید خوند یا نه.
      اما در یه سری مقاطع از زندگی؛ شما به این مسئله احتیاج دارید. همه چیز ماکزیمم perfect نیست و همه چیز definitely داغون نیست!
      شما باید یه دلیل خوب برای کاری که میکنید داشته باشید.
      اگه از تلویزیون لذت میبرید پس چرا تماشاش نکنید؟ اما یه جنبه دیگه هم وجود داره که شما هنوز کشف نکردید که تلاش برای هدفتون چقدر لذتبخش تره….

  72. بیشتر از اون چیزی که فکرشو بکنی حالمو خوب و آرومم کردی دکتر قربانی عزیز🌹 فقط میتونم ازت تشکر کنم

  73. منم خیلی دوسدارم دوباره درس بخونم وپزشکی قبول شم ولی شرایط مالی اجازه گرفتن کتاب های کنکور بهم نمیده ،ارزومه پزشک بشم پارسالم کنکور دادم ورتبه خوبی اوردم سال ۹۹ دوباره تلاش میکنم

  74. چقدر خوشحالم از گوش دادن به حرفای دکتر مکری عزیز و خوندن متنتون آقای دکتر. دلم میخواد بغلش کنم. چقدر به این حرفا نیاز داشتم. از طرف یه دانشجوی پزشکی که دو سال از هم ورودی هاش عقبه و بعد از مدت ها شکست و نارضایتی از نو شروع کرده

  75. چند روز بود که از هدفم دور شده بودم و امروز همه ی جهان باهم هماهنگ شده بود تا یه بار دیگه به من ثابت کنه که باید بیشتر رو هدفم متمرکز شم… خوشم میاد دنیا برای من صبر می کنه صبر می کنه بعد یهو هرچی بوده و نبوده رو مثل پتک می کوبه تو سرم… امروزم متن شما مثلا اتفاقی به چشمم خورد و کلا بخش تلنگر های زندگیم در امروز رو تکمیل کرد.
    در آخر که…
    قلم زیبایی دارید. خیلی لذت بردم و متشکرم.

  76. چراجواب منونمیدین؟؟؟ چرا چرا چرا

  77. باعرض سلام بنده یازدهم ریاضی هستم وبه تجربی علاقه دارم برای اینکه پزشکی قبول شم از الان چندساعت بایدمطالعه داشته باشم

  78. سلام آقای قربانی،امیدوارم که شب و روز پاییزی به کامتون باشه…..
    مشتاقانه منتظر متن “آیا به پزشکی علاقه داریم یا نه؟؟” هستیم …..
    شاد و موفق باشید 🙂

    • سلام ساغر. یه متنی نوشتم. این شروعش هست که به این سوال جواب بدهم.

      • سلام من کلاس نهم هستم و عاشق پزشکی هستم به دلیل اینکه نه پولش برام مهمه نه اینکه بهم بگن خانم دکتر خانم دکتر من به خاطر پدرم می خوام دکتر شم یه روز صبح بابام میره دکتر حالش خوب نبوده فشارش بالا بوده یه نوار قلب می‌گیرن و میگن مشکلی نداری شبش پدرم فوت میکنه من به همین دلیل فقط می خوام دکتر شم حتی گفتم در ماه ۲۰ عمل مجانی کسی که پول نداره عمل کنم

  79. سلام
    حرفاتون برام خیلی جالب بود اما چطوری می شه که آدمایی مثل من که پر از افکار منفی هستند این فرایندو تو خودشون ایجاد کنن.من عاشق این رشته ام اما این احساس منفی منو داره از رویا و آرزوم دور می کنه چطوری میشه که تمام منفیارو ازبین برد منم نمیخوام از هدفم دور بشم ولی راه حلش چیه؟راه حل های متفاوتی رو امتحان کردم.اگه می تونید لطفا یه راهی پیشنهاد بدید.ممنونم…

    • علی قربان‌پور

      سلام سارا
      ما باید در گام نخست از خودمون آغاز کنیم. همه‌ش ننالیم، همه‌ش غر نزنیم و منفی نباشیم. که این برمی‌گرده به این که چه قدر روی خودمون کار کنیم و پیش‌رفت کنیم. باید بدونی که ما با یک گزینش بزرگ در هر دم رویارو هستیم. که چه‌طور این لحظه رو بگذرونیم. منفی یا مثبت. این خود خود ما هستیم که حال خودمون رو خوب می‌تونیم بکنیم. ولی این رو بدون که قرار نیست همیشه شاد و خندون باشیم. گاهی اندوه و درد هست که دست خودمون هم نیست. این بحثش جداست.
      درباره دیگرانی که هستند ما تنها با خوب بودن خودمونه که می‌تونیم رو اونها تاثیر داشته باشیم وگرنه ما مسئول منفی بودن اونها نیستیم تا وقتی خودشون می‌خوان منفی بمونن.

  80. سلام اقای دکتر ، من دانشجوی پزشکی ام ،انقدری حرفای منفی شنیده بودم که کل ذوق و شوقم واسه پزشکی مرده بود ، دمت گرم دمت گرم دمت گرم نمیتونم و نمیدونم چجوری بگم حس و حال الانمو بعد خوندن نامه ات ، فقط بدون خیلی کمکم کردی مرسی ❤

  81. سلام
    ببخشید من کنکوری ام امسال به امید خدا و دوست دارم پزشک بشم
    یه سوال داشتم خدمتتون میشه بگید هر درسیو تو کنکور چند درصد زدید پزشکی قبول شدید ؟ البته اگه زحمتی نیست چون خیلیییییییییی عاشق پزشکیم میترسم زبونم لال …

    • علی قربان‌پور

      سلام فاطمه
      ببین نمیشه یک نسخه پیچید. سال تا سال فرق می‌کنه رتبه ها و درصدها و ظرفیت‌ها و سهمیه‌ها. اگر دنبال آمار و ارقام هستی سایت های کنکور همه رو یک جا بیشتر از چیزی که دنبالشی در اختیارت می‌ذارن.
      اگر به پزشکی علاقه داری بهت پیشنهاد می‌کنم با علاقه همه درس‌هات رو بخونی و سختی راهش رو به جون بخری. هدف داشته باشی و براش تلاش کنی و ناامیدی به دلت راه ندی. و باید بنویسم که حقت رو از ماراتن کنکور بگیری. البته کنکوری زندگی کردن فداکاری های زیادی می‌خواد که باید باهاش کنار بیای. از قافله عقب نمونی

  82. خییلی عاالی بوود مررسی ایشالا همیشه موفق باشین خیلی سردرگم بودم جواب خیلی از سوالهای توی ذهنم توی وویس و گفته هاتون بود ممنون

  83. سلام
    واقعا متن خیلی خوبی بودی
    آقای قربانی یک سوال داشتم، ممنون میشم اگر فرصت کردین جواب بدین
    من امسال کنکور دارم، در رابطه پزشکی هم خیلی تحقیق کردم و واقعا بهش علاقه دارم…ولی همیشه استرس دارم که نکنه اگه پزشکی قبول بشم، پزشک خوبی نشم؟! شاید من برای این رشته مناسب نباشم…

    از کجا باید متوجه بشیم که علاوه بر علاقه، مهارت لازم برای این رشته رو هم داریم؟

  84. جانا سخن از زبان ما می گویی!

  85. وویسی که گذاشتید واقعا خوب بود.چطور میتونم به صحبت هایی با این محتوی دسترسی داشته باشم؟
    اکثرا توی گوگل یکسری حرف های بی سر و ته توسط آدمایی که شناس نیست رزومه نام و نشانشون گذاشته میشه.
    اگه میتونید بهم معرفی کنید سایت یا کانالی که پادکست های معتبر بشه توش گوش کرد

  86. جناب آقای دکتر
    عرض سلام و احترام به حضرتعالی و تمامی دوستانی که این متن رو می خونند امیدوارم اوقاتتون همگی به خیر و نیکی باشه.من ارشدم رو با بهترین معدل و از دانشگاه دولتی گرفتم و مشغول به کار شدم تمام ترم ها رتبه اول بودم شاید از اول به درستی انتخاب رشته نکردم ولی به نظر خودم بهترین کارم این بود که PhD نخوندم (با استفاده از امتیاز استعداد درخشان می تونستم بدون کنکور دکتری رشته ام رو بخونم)الان که چندین سال هست شاغلم حس میکنم تواناییم بیش از این بوده و احساس پوچی میکنم کتابهای زبان اصلی میخونم بازم حس خوبی ندارم به نظر خودم خیلی مفید نیستم چون کارمند اداری هستم،نظرتون الان میتونم کنکور بدم و پزشکی قبول بشم؟

    • سپاس از عدم پاسخگویی
      لطفا پیغامم رو حذف کنید

      • سلام خانم شاید حتما سرش شلوغ باشه نتونسته جوابتونو بده و باعث افتخارمه که کمکتون کنم بله مبتونید وقتی که علاقه و عشق به پزشکس رو دارید فقط کافیه که با عشق به راهتون ادامه بدید به باید و نباید ها و شرایط توجه نکنید با عشق و تلاش میشه ناممکن رو ممکن کرد 🙂

    • سلام.من شرایطی مشابه شرایط شما ولی در سطح پایینتر داشتم.الان رشته قبلیم رو رها کردم و دارم میخونم برای کنکور پزشکی.
      به نظر من شما هم میتونید.چرا که نه.حتما میتونید.تلاشتونو بکنید و به نتیجه دلخواهتون برسید.همیشه پیروز و موفق و سربلند باشید

    • سلام آقای دکتر.من حدود سیزده ساله که از درس فاصله گرفتم و الانم مامان دوتا بچه هستم ولی هنوز نتونستم عشق به پزشکی رو فراموش کنم خیلی دلم میخواد کنکور بدم به نظر شما میتونم قبول بشم

    • سلام . ببخشید من نظر میدم ولی چون منم ناممکن و ممکن کردم خواستم بدونین ک واسه هیچ کاری دیر نیست و هرکاری ک ادم بخواد میتونه انجام بده فقط باید چهار چیز و جدی بگیرین داشتن ایمان توکل تلاش و داشتن یک برنامه منظم و دقیق

    • سلام چند سال دارین؟مجرد هستین یا متاهل؟به پزشکی علاقه مند هستید؟

  87. سلام اقای دکتر من دوسالی میشه با وبلاگ شما اشنا شدم خیلی خیلی خوشحالم که تو جامعه پزشکی مثل شما هست که با علاقه سراغ این رشته رفته است من صادقانه میگویم من واقعا از ۵ سالگیم پزشکی رو دوست دارم ۵ سالم بود که داییم پاش زخمی شد و بنا به دلایلی بیمارستان نرفت و یکی از فامیل هایمان که جراح هستند پای ایشون رو در خانه عمل کرد و من در ۵ سالگی این جراحی رو با عشق دیدم و از ان روز تصمیم گرفتم جراح بشم ولی ۲ بار کنکور دادم و پزشکی قبول نشدم به امید خدا امسال پزشکی قبول میشم و مثل شما یک پزشکی میشم که به خاطر پول سراغ این رشته شریف نرفته انشالا

  88. سلام آقای دکتر.
    من امسال کنکور دادم و پزشکی پردیس خودگردان کرمانشاه قبول شدم . وقتی فهمیدم خیلی خوشحال نشدم. چون باید هر ترم ۱۶ ملیون پول بدم خیلی ناراحتم . تازه تو کارنامه سنجش هم نوشته من دولتی فیزیوتراپی تهران و دارو زنجان روزانه قبول میشدم.

    من کلن آدمیم که به چیز خاصی علاقه مند نیستم . واقعن با اینکه ۱۸ ساللمه نفهمیدم چی به دردم میخوره! به حرف والدینم پزشکی زدم. خسته شدم از بس حرف شنیدم از همه. ولی چون روحیه همنوعدوستی فوق العاده ای دارم فکر میکنم بد هم نیست… همش میگم شهر غریب ،رشته سخت، آینده نا معلوم .. چیکار باید کنم؟؟؟ من ۶ سال فرزانگان تیزهوشان تحصیل کردم آخرشم هیچی…اینقدر فشار رومه فقد دوست دارم چشامو ببندم و دیگه هم پا نشمT-T

    • علی قربان‌پور

      سلام ناشناس
      من بیشتر از همه چیز از متنت بی‌هدفی برداشت کردم. خودت هم به این که نمی‌دونی چی دوست داری اشاره کردی. من درمان‌گر نیستم (هرچند دوست دارم باشم) اما می‌تونم بهت بگم که تا ندونی چی از زندگی‌ت می‌خوای، نفهمی چه جوری می‌خوای از فرصتت استفاده کنی این حالت جا خوش می‌کنه در وجودت. نترس. باید بری کشف کنی. یه دنیا مننظرته. نمی‌خوام همه چیز رو خیلی روشن و باز بنمایانم اما بدون شک خودتی که باید پاشی و جنبش کنی. ببین چی تو زندگی‌ت برات ارزشه. قطعا داری چندتایی. پس برو و با توجه به اونها برای خودت در بستری که ایستادی (منظورم شرایط الانت هست) هدف پیدا کن یا اگر لازمه بساز. تازه می‌تونی از این کرختی بیرون بیای. اما فراموش هم نکن که همیشه یکسان نخواهد بود. باز هم تو این حالت‌ها قرار می‌گیره آدمی خواه ناخواه. روز.هات رو دریاب.

  89. سلام
    دانشجوی دکتری روانشناسی هستم،ولی باید اعتراف کنم که ای کاش به حرف پدرم گوش داده بودم و پزشکی میخوندم،با اینکه روانشناسی رو هم دوست دارم و کاملا تصادفی از رشته تجربی در این مسیر قرار گرفتم ولی افسوس ها و ای کاش ها داره خفه ام میکنه طوری که از همین رشته ای که باعث کمک به انسان هاست لذت نمیبرم…

    • دانشجوی پزشکی ام .توصیه و تجربه من به شما.اینکه بتوانید در روانشناسی بهترین باشید و گره از مشکل کسی باز کنید و از زندگی لذت ببرید .دیگر هیچ وقت آرزو نمی کردید ای کاش پزشکی میخوندم.چع بسیار دانشجوهای پزشکی داریم که انصراف دادن تغییر رشته دادن و چه بسیارند که از رشته شان راضی نیستند.
      شاید اگر همه انسانها یاد می گرفتیم در هر جا در هر شغل و در هر زمانی که هستیم بهترین خودمان باشیم دنیا برای ما بهشت میشد.
      برایتان آرزوی موفقیت و سربلندی دارم

  90. من تازه نویسندگی و وب نویسی رو شروع کردم ، ولی چطور میتونه یه متن اینقدر فوق العاده باشه ،
    خیلی از این متن انرژی گرفتم ، ممنونم ازت.

  91. سلام اقای قربانی،
    من توی انتخاب رشته الویتم با پزشکی‌بود حالا که نزدیک به اعلام نتایج شده حرفایی که راجب پزشکی میگن یکم منو میترسونه ?یکم گنگ شده برام متن های شما رو هم در این رابطه خوندم ولی یکم حسم نسبت به انتخابم عجیب شده.

    • قدیما بسکتبال میرفتم ، تو تیم منتخب استان بودم ،
      چند وقت دوره ای برگزار شد که مربی اون آقای محمدی منش ( مربی سابق تیم ملی بسکتبال ) بود.
      همیشه آخر تمرین یه نکته به همه میگفت : میگفت اگه یه چیزیو بخواهی باید یه چیز دیگه رو بدی ؛
      اگه تو پزشکی رو انتخاب کردی شاید برای اینکه بتونی موفق باشی مجبود بشی از خیلی از زمان های تفریحت رو بزنی که بتونی یه روز پزشک مورد قبول مردم بشی.
      خوب شاید بگی این حرفایی که در مورد پزشکی شنیدم چی میشه؟ ؛ باید بهت بگم منم دانشجوی پزشکی هستم و کلی از این حرفا میشنوم ، یه روز به یکی از اساتیدم که فوق تخصص اونکولوژی بود هم این حرف رو زدم ، جالب بود که استاد من هم از این حرفا میشنید حتی بهم گفت زمانی که پزشکی رو از روی علاقه انتخاب کرده بقیه بهم میگفتن روزگار پزشکی تموم شده ،
      خیلی ساله از اون زمان میگذره، خیلی ساله دارن میگن که روزگار پزشکی تموم شده ولی به نظر تو کی تموم میشه این نظرات فلسفه ایه دیگران !!!!

  92. سلام من دوازدهم تجربی هستم سال ۹۹ کنکور دارم من دندوپزشکیو فقط بخاطر پولش میخام در واقع من اصلا به درس علاقه ندارم و فقط به علت علاقه به پول و رفاه به سختی دارم درس میخونم نمیدونم با این دیدگاه میتونم دووم بیارم تو رشته دندوپزشکی یا نه ؟ اگه نه پس من چه رشته ای بخونم ؟ کاملا سردرگم هستم خاهش میکنم جوابمو بدید

    • سلام تیارا
      من نمی‌تونم بهت بگم که چی درسته و چی نه. رشته من هم دندون نیست اما باهاش آشنایی خوبی دارم. می‌تونم بهت بگم که تو قراره ۶ سال دندون بخونی و بعد یک عمر باهاش زندگی کنی. دندون پزشکی، شغل آینده ات، توانایی‌هایی که خواهی آموخت هیچ کدوم برات نباید معدن طلا باشه. تو قراره زندگی کنی و از این فرصت استفاده کنی و لذت ببری. پس برو دنبال چیزی که برات زندگی بار باشه. ما تو کشوری زندگی می‌کنیم که متاسفانه علقه‌های ما همیشه برامون زندگی مناسبی نخواهند ساخت، پس اگه هدفت فقط رفاهه انتخابت خوب بوده ولی دنبال چیزی که دوست داری هم برو یا کم کم بگرد ببین چی دوست داری

  93. سلام من امروز برای اولین بار با وبلاگ شما آشنا شدم وخیلی خوشحالم چون دیدگاه شمانسبت پزشکی بادیدگاهی که من دارم خیلی نزدیکه من ازوقتی که یادم میادمیخواستم پزشک شم من الان دانش آموز پایه دوازدهم ازیه مدرسه خاصم اماالان درست در حساس ترین شرایط اصلا برای رسیدن بهش تلاش کافی نمیکنم ممنونتون میشم اگرشما درمورد این سال آخر وتجاربی که بدست اوردید راهنماییم کنید ببخشید طولانی شد باتشکر

  94. سلام اقای دکتر من دانش اموز پایه یازدهم به دوازدهم هستم از بچگی عاشق دندون پزشکی بودم اما به تازگی هدفم به پزشکی تغییر پیدا کرده . این رو هم بگم از هر لحاظ دانش اموز بسیار متوسطی هستم و تابه امروز نمرات معمولی و متوسطی رو در دبیرستان داشتم . نمی دونم ایا اگر وارد این رشته ” پزشکی ” بشم ایا می تونم دووم بیار زیرش ؟؟ ایا شما به عنوان یک پزشک یا دانش جوی پزشکی از کارتون راضی هستید ؟ ایا راهی هست که بتونم بفهمم منم می تونم جزو یکی از بهترین پزشکان اینده ی این جامعه بشم ؟ نمی دونم باید چی کار کنم خیلی مردد و سردرگم هستم.. خواهش میکنم برادرانه راهنماییم کنید من یکبار دیگه هم بهتون در خود وبلاگ پیام دادم امیدوارم که بهم یک جوابی بدین تا بتونم هدف واقعیمو پیدا کنم و از این سردرگمی خارج بشم … ببخشید که طولانی شد خیلی مچکرم…

  95. سلام…با خوندن مطالبتون خیلی علاقه ام ب پزشکی بیشتر شد از این نوع نگاهتون ب پزشکی و سختیاش خیلی خوشم اومد واقعا اولین باره چنین دیدگاهی رو میبینم.سوالی داشتم اونم اینکه من الان سخت تو دوراهی بین پزشکی و دندون پزشکیم دندون بخاطر سالهای کمترو راحتی بیشترش نسبت ب پزشکی خیلی وسوسم میکنه ولی از طرفی دلم بغیر از پزشکی بچیزی راضی نمیشه خیلی دوسش دارم.ادم درسخونی بودم فقط این سال اخر یکم بی انگیزه شدم چیکارکنم ینی من میتونم ۱۰سال دیگه هم ادامه تحصیل بدم؟تروخدا جوابمو بدین?

  96. ممنون آقای دکتر خیلیییییییییی متشکرم. که من رو برای رسیدن به هدفم مصمم کردید. انشاللهدر ادامه ی مسیرم از راهنمایی های شما استفاده کنم.

  97. سلام مجدد آقای دکتر در باره مطلبی که فرموده بودید مطالعه کردم. و خیلی آروم شدم. و وا هی بودن این تفکر بوجود آمده در خودم رو متوجه شدم. بسیار متشکر .
    فقط یه تایید از شما میخوام اونم اینکه پزشکی مازاد ارزش برابری نسبت به دولتی داره؟

    • خوشحالم که برات مفید بود فاطمه.

      اگه از نظر مدرک می‌پرسی، تا اونجایی که میدونم، تفاوتی ندارن. اگه از نظر آموزش می‌پرسی، باز هم تفاوت‌های کمی وجود داره. خودت مهمی، نه این که دولتی هستی یا مازاد.

  98. سلام آقای دکتر. ممنون که گوش شنوایی برای شنیدن حرف ما هستید من یک دختر هستم. من سال ۹۷ رتبه ۴۰۰۰رو آوردم. امسال با اینکه تلاشم خیلی زیاد بود رتبه ۲۶۰۰اوردم. با این رتبه پزشکی مازاد شهر خودم رو میارم.آقای دکتر من تمام وجودم تا به این زمان مملو از عشق به پزشکی بوده و همین باعث شده که یکسال پشت کنکور بنشینم. ولی الان به یه سوال برخوردم. خانواده‌ی من یه خونواده ی پرجمعیت ۷نفره اس. و از لحاظ مالی متوسط هستیم. مادر و پدرم کاملا موافق مازاد رفتن من هستند. مشکلی که من دارم این گمه که برخلاف گذشته خودم دو لایق پزشکی نمیدونم. به خودم میگم تو اگر لایق بودی دولتی قبول میشدی. از طرفی خیلی زیاد فکر میکنم اگر پزشک نشم تا آخر عمر رسالت خودم رو انجام ندادم و خودم رو نمیبخشم . پیش خودم میگم بعد از قبول شدن کار میکنم و خرج دانشگاهم رو فراهم میکنم چون نمیخوام به خانوادم فشار بیاد. اما بازم این فکر که شاید لایقش نباشم آزارم میده. بعضی از دوستام میگن چند سال بعد از اینکه اینهمه پول دادی پشیمون میشی. حس میکنم ح رفاشون مزخرفیه ومن پشیمون نمیشم اما این دودلی خیلی آزار دهنده است. خواهشا کمکم کنید. متشکر و ممنونم

    • سلام فاطمه. این موضوعی که گفتی، لایه‌های مختلف داره. ولی شاید خوندن در مورد یک چیزی به اسم Impostor Syndrome بتونه حداقل یکی از این لایه‌ها رو برات شفاف‌تر بکنه.

    • سلام خانم فاطمه ، منم همچین مشکلیو وقتی میخواستم پزشکی پردیس رو انتخاب کنم داشتم ولی الان که سال دومم هم خانوادم خیلی خیلی راضین و هم خودم ، اینو هم بدونین که خانواده افتخارش اینه که فرزنداشو در جامعه موثر تربیت کنه.

      تازه بچه های سال بالایی میگن شما علوم پایه این هنوز قشنگیای پزشکی رو درک نکردین ولی به نظرم همین الانشم ازم بپرسن ، زیباترین رشته دنیا رو پزعشقی میدونم . واقعا عشقه .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.