برای کنکوری‌ها (۱): مراحل تحصیل پزشکی

۴٫۷ (۹۳٫۰۶%) ۴۹ vote[s]

چند روزی هست که از کنکور ۹۷ می‌گذرد. تا چندی دیگر رتبه‌ها اعلام می‌شود و موقع انتخاب است. در پایان این ماجرا، تعدادی از این ششصد و چهل و دو هزار و دویست و بیست و هشت نفر وارد دانشگاه‌های علوم پزشکی شده و برخی از این افراد، رشته‌ی پزشکی را انتخاب کرده‌اند.

آن سالی را که خودم مشغول انتخاب رشته بودم، خوب به یاد دارم. من می‌دانستم که چه می‌خواهم. دندان‌پزشکی و داروسازی حتی انتخاب نشدند. پزشکیِ حدود ۲۰ شهر را انتخاب کردم و انتخاب رشته‌ام به پایان رسید.

اما می‌دانم که هر سال، عده‌ی قابل توجهی بر سر این تصمیم گیر می‌کنند که چه رشته‌ای بخوانند.

به یک پزشک یا دانشجوی پزشکی می‌رسند که به آن‌ها می‌گوید: احمق نشی بیای پزشکی. حتما برو دندان. نمی‌بینی که ما زندگی نداریم. دائما مشغول به کار هستیم.

(قطعا روشن است که منظورم ایراد گرفتن به دندان‌پزشکی نیست و منظورم این نیست که این رشته‌ها آسان است. صرفا صحبت را انتقال می‌دهم.)

دوباره تردید‌هایش به سراغش می‌آیند. اراده‌اش کمی شل می‌شود. کمی می‌ترسد:

نکند نیمه‌های مسیر کم بیاورم؟

با خود خلوت می‌کند و حرف می‌زند. به رویاهایی که برای دوران دانشجویی‌اش دارد فکر می‌کند. به این که اگر پزشکی را انتخاب کند باید همه‌ی آن‌ها را کنار بگذارد؟

خلاصه بخواهم بگویم، تقریبا می‌توان گفت همه‌ی دغدغه‌ها‌یش را در این سوال جمع می‌کند: پزشکی را – همان که «همه» می‌گویند خیلی سخت است – انتخاب کنم یا نه؟

این پست، برای این افراد است که چنین سوالی دارند. چند نفر در این روزها، سوال‌هایی در این مورد از من پرسیده‌اند.

سعی می‌کنم صحبت‌هایی بنویسم که به آن‌ها کمک بکند که بتوانند مسیر خود را انتخاب کنند.

از مراحل تحصیل پزشکی شروع می‌کنم و به این که در اویل ترم اول بهتر است چه کار کنم، ماجرا را ختم می‌کنم.

طبیعتا قسمتی از حرف‌هایم تکراری است و در نوشته‌های قبلی یافت می‌شود. در هر صورت، امیدوارم کمک‌کننده باشد.

 

مراحل تحصیل پزشکی چگونه است؟

۱. علوم پایه

تو امروز وارد دانشکده شدی. یا ورودی مهر هستی یا بهمن ماه.

فرق چندانی ندارد. درگیر آن‌ها نشو. شاید بهمن بهتر هم باشد. چند ماه وقت داری که به یک سری کارهای دیگر برسی.

از امروز که وارد می‌شوی دانشجوی علومِ پایه (Basic Sciences) هستی. به طور معمول دروس علوم پایه، ۵ ترم طول می‌کشد. البته با برنامه‌ی جدید وزارت‌خانه قرار هست که به ۴ ترم تقلیل یابد. درس اصلی‌ای حذف نمی‌شود. فقط کمی جابه‌جایی صورت می‌گیرد و کمی از این ور و آن ور می‌زنند تا بشود آن را در ۴ ترم ارائه داد.

این چهار یا پنج ترم، به این می‌گذرد که تو یک سری مبانی را یاد می‌گیری. ساده بگویم،‌ تو یاد می‌گیری که بدن در حالت طبیعی چگونه کار می‌کند و باکتری و ویروس و قارچ و انگل چی هستند.

تو باید یاد بگیری که حالت طبیعی این سیستم چگونه است تا بتوانی حالت غیرطبیعی آن را درک بکنی.

آناتومی، فیزیولوژی، بیوشیمی، متابولیسم، بافت و جنین و باکتری و …، که احتمالا قبل از ورود به پزشکی نیز نام آن‌ها را شنیده‌ای، در این چند ترم تدریس می‌شوند.

در آناتومی به تو شکل ظاهری بدن را توضیح می‌دهند. این که مچ از چند استخوان تشکیل شده و هر استخوان آن چگونه خون‌رسانی می‌شود، در آناتومی یاد داده می‌شود. این که مسیر هر عصب در بدن چگونه است، ناحیه‌های مختلف مغز چه هستند، عضلات چشم چند تا هستند و هر کدام چه کار می‌کنند، دستگاه گوارش از چه قسمت‌هایی تشکیل شده است و مواردی از این قبیل،‌ موضوعات آناتومی هستند.

بافت‌شناسی، آناتومی میکروسکوپی است. به زبان ساده، اگر قسمتی از بدن را بگذاریم زیر میکروسکوپ و آن‌چه را که می‌بینیم توصیف کنیم، همان بافت‌شناسی است. حالا که تو دانستی پانکراس قسمتی از دستگاه گوارش است،‌ بهتر است که بدانی از چه سلول‌هایی تشکیل ساخته شده است. شکل این سلول‌ها چگونه است و چطور در کنار هم قرار گرفته‌اند. این مباحث در بافت‌شناسی بحث می‌شوند.

در جنین‌شناسی می‌خوانی که هر قسمت دستگاه گوارش، تنفس،‌ قلب و عروق، عصبی و … چگونه در طول رشد جنین انسان، شکل گرفته است. از لحظه‌ای که اسپرم و تخمک مخلوط شده، تا زمانی که بچه به دنیا می‌آید، چه اتفاقاتی برای او می‌افتد؟ یادم هست اولین باری که جنین‌شناسی را خواندم، فقط به این فکر می‌کردم که خیلی عجیب است که با وجود این همه بیماری در دوران جنینی، جان سالم به در بردم.

خودت هم متوجه شدی که تا الان درباره‌ی عمکرد آن ها صحبت نکردیم. عملکرد، موضوعِ فیزیولوژی است. معده‌ی من و تو چگونه اسید تولید می‌کند، چگونه آنزیم می‌سازد و آنزیم چه کار می‌کند، چگونه منقبض می‌شود و با غذا چه کار می‌کند در فیزیولوژی بحث می‌شود. یکی از دروس مورد علاقه‌ام فیزیولوژی است. درس شیرینی است و درک فوق‌العاده‌ای از بدن به تو می‌دهد.

بیوشیمی و متابولیسم هم هستند. آمار افتاده‌های متابولیسم به نسبت بالاست. کمی نچسب‌وار درس داده می‌شود و دانشجوهای کمی به آن علاقه‌مند می‌شوند؛ وگرنه درس فوق‌العاده مهمی است. فیزیولوژی و بیوشیمی مکمل همدیگر هستند. در کنار هم معنای کامل‌تری پیدا می‌کنند و تو از فهمیدن این موضوع، لذت بیشتری می‌بری.

درس‌های دیگری هم هست که از اسم‌شان روشن است که از اوضاع از چه قرار می‌باشد. در باکتری،‌ باکتری‌های بیماری‌زا را یاد می‌گیری و در ویروس‌شناسی، ویروس‌ها را.

یک درس مهم دیگر می‌ماند. پاتولوژی. در پاتولوژی یاد می‌گیری که در هنگام برخورد با عوامل‌بیماری‌زا، چه اتفاقی برای بدن می‌افتد. به زبان دیگر، فرایندِ ایجاد بیماری چگونه است. این که سرطان چگونه ایجاد می‌شود،‌ از موضوعات پاتولوژی‌ست.

بدان هدف دروس علوم پایه، یاد دادنِ بیماری‌ها به تو نیست. هدف این است که – تا حد نیاز –  بفهمی در این سیستم پیچیده، چه قوانینی حاکم است.

فرض کن تو می‌خواهی از هر بیماری یک خلاصه تهیه بکنی که بتوانی آن را خوب یاد بگیری. آن کاغذی که خلاصه را روی آن می‌نویسی، از جنس علوم پایه است. اگر علوم پایه را خوب بلد باشی، می‌توانی به راحتی بیماری‌ها را درک بکنی.

بگذار این نکته را هم بگویم که دوران علوم پایه، منظم‌ترین دوران دانشجویی‌ات خواهد بود. برنامه‌ها نظم دارد. تو سر ساعت به دانشگاه می‌آیی. برنامه‌ی کلاس‌های‌ات معلوم است و می‌دانی امروز چه کارهایی قرار است انجام بدهی.

راستی از همین ابتدا یک سری کلاس‌های عملی هم داری. بافت‌شناسی و جسد و بیوشیمی و باکتری و انگل و پاتولوژی و …، کلاس‌های عملی هم دارند. شاید تصوری که از پزشکی داشته باشی، به این کلاس‌های عملی نزدیک‌تر باشد. پروتئین و قند را اندازه می‌گیری. بر روی جسد – هر چند از آن به علت استفاده‌های مکرر اعضای سالمی باقی ‌نمانده – آناتومی تمرین می‌کنی. قورباغه تشریح می‌کنی. آنتی‌ژن و آنتی‌بادی را می‌سنجی و باکتری کشت می‌دهی و نقاشی انگل‌ها را با نگاه کردن به درون میکروسکوپ، می‌کشی.

به عنوان آخرین صحبت برای این چند ترمِ ابتدای دانشگاه، یادت باشد که این دوران فرصت خوبی است که فعالیت‌های خارج درسی را شروع کنی. کمتر کسانی هستند که اگر در علوم پایه، کاری غیردرسی انجام ندهند،‌ بعدها به سراغ آن بروند. این که چگونه از این چند ترم بهترین استفاده را بکنی، بحثی جداست که بعد از ورودت به دانشگاه با هم در موردش صحبت می‌کنیم.

بعد از پایان دوران علوم پایه، آزمون جامع علوم پایه را در پیش داری. یک آزمون از تمام دروسی که در این چند ترم گذرانده‌ای. آزمون سختی نیست. تعداد افرادی که در آن رد می‌شوند بسیار کم است و با کمی وقت گذاشتن می‌توانی در آن نتیجه‌ی خوبی کسب بکنی.

حال، دوران فیزیوپاتولوژی شروع می‌شود.

 

۲. فیزیوپاتولوژی

حالا قرار است بیماری‌ها را بیاموزی.

احتمالا این حس را خواهی داشت که چرا این بیماری‌ها تمام نمی‌شوند. چرا هر چقدر هم که می‌خوانم باز هم بیماری وجود دارد.

شاید در برابر عظمتِ تعددِ اختلالاتِ این سیستم پیچیده، احساس حقارت بکنی. شاید هم حوصله‌ات سر برود. ممکن است در وسط‌هایش خسته شوی. نا‌امید شوی. بی‌انگیزه شوی. دچار استهلاک شوی.

بیماری‌های هر سیستم بدن انسان را می‌خوانی و داروهای مرتبط با آن سیستم را می‌آموزی. بلاک کلیه، بلاک گوارش، بلاک قلب، بلاک اعصاب، بلاک روماتولوژی، بلاک غدد و …

دورانی است فرسایشی. چیزی به اسم امتحان ترم و میان‌ترم وجود ندارد. شما چند روز، پشت سر هم، کلاس می‌روی؛ سپس چند روز تعطیل هستی و بعد امتحان؛ دوباره تکرار.

قرار است برای یک سال، وضع به همین شکل باشد.

اما همیشه یادت باشد که این دوران، پایه‌های پزشک‌وار فکر کردن تو را شکل می‌دهند. اگر بدانی که چگونه از آن استفاده بکنی، دیگر صرفا فرسایشی نیست.

فهمیدن اختلالات این سیستم پیچیده، لذت‌بخش خواهد بود. می‌فهمی که هنوز هم چقدر علامت سوال وجود دارد. هر کدام از این علامت سوال‌ها، می‌تواند مسیری برای یک ذهن کنجکاو باشد که به دنبال ارضای کنجکاوی خویش برود.

تعداد زیادی از دانشجوها، دیگر از نیمه‌های این مسیر، فقط منتظر هستند که تمام بشود و دوران بالینی شروع شود. به عنوان یک دوره‌ی گذار به آن نگاه می‌کنند. اما این بزرگترین اشتباه است که این دوران را زجرآور خواهد کرد.

بعد‌ها بیشتر در موردش برایت می‌گویم. چگونه خواندن در این دوران، خود بحثی جدا می‌طلبد.

 

۳. دوران بالینی

به دوران اصلی می‌رسیم. دورانی که عمدتا ۳ سال و نیم را تحمل می‌کنند برای این روزها – که البته تحمل کردن سه سال و نیم قبلی، قطعا سخت‌ترین و بدترین روش است.

دوران بالینی خود از دوره‌های کوتاه‌تری تشکیل شده است.

یک سال اول استیودنتی، سال دوم اکسترنی، و زمان باقی‌مانده دوران اینترنی است. البته در خیلی از دانشگاه‌ها به استیودنت و اکسترن، استاژر گفته می‌شود.

این دوران خیلی به دانشگاهی که در آن تحصیل می‌کنی بستگی دارد. این که سیستم آموزشی آن دانشگاه چگونه است. من نحوه‌ی آموزش در شیراز را می‌توانم شرح دهم:

در دوران استیودنتی، کشیک‌ها تا ۱۰ شب هستند که اگر بخش خلوت باشد و کاری نباشد، معمولا به تو اجازه‌ی زودتر رفتن می‌دهند. البته معتقدم که خودت ضرر می‌کنی هر چقدر که زودتر بروی.

دوران استیودنتی شیراز از پنج بخش تشکیل شده است: سه ماه داخلی، سه ماه جراحی، سه ماه اطفال و دو ماه زنان و زایمان. یک ماه باقی‌مانده به دو درس استدلال بالینی و اخلاق پزشکی اختصاص دارد که استدلال بالینی برای گروه داخلی است.

پایان هر بخش امتحان وجود دارد و تو از هر بخش، هم نمره‌ی تئوری و هم نمره‌ی عملی خواهی داشت.

راستی، تعطیلات هم از این زمان تغییر می‌‌کند. در علوم پایه، تابستان تعطیل هستی. در فیزیوپات،‌ تعطیلی تابستان به چند هفته تقلیل می‌یابد و در دوران بالینی، یک هفته دی ماه و یک هفته تیر ماه و یک هفته در دوران عید نوروز تعطیل هستی.

در دوران اکسترنی، همه‌ی بخش‌ها یک ماهه است. کشیک‌های شب شروع می‌شود و تو صاحب مهر می‌شوی و می‌توانی Order‌ بگذاری. تعداد کشیک‌ها بر اساس سیستم دانشگاه این است که در ماه‌های ۳۱ روزه، ۱۱ کشیک و در ماه‌های ۳۰ روزه، ۱۰ کشیک خواهی داشت. چه در دوران اکسترنی و چه در دوران استیودنتی.

البته به خاطر تعداد زیاد دانشجو، معمولا تعداد کشیک‌ها کمتر می‌شود.

به نظر من، بیشتر از این که کدام بخش باشی، بستگی به این دارد که با کدام استاد باشی. در بیخودترین و بی‌آموزش‌ترین بخش‌ها برای دانشجوی عمومی (مثلا بخش آنکولوژی)، بودن با یک استاد خوب،‌ بهتر از این است که یک بخش فوق‌العاده مانند داخلی عمومی ولی با یک استاد بیخود و بی‌سواد باشی.

راستی، یک پایان‌نامه هم در انتظار است که قبل از شروع اینترنی، باید ثبت بشود. در ضمن، از زمان اکسترنی که کشیک شب شروع می‌شود، یک حقوق بخور و نمیری هم داری.

در پایان اکسترنی، آزمون جامع پیش‌کارورزی در انتظار است و پس از آن دوران اینترنی شروع می‌شود.

اینترنی کمی بیشتر از اکسترنی طول می‌کشد و در پایان آن تو فارغ‌التحصیل دوران عمومی هستی.

از این لحظه عنوان پزشک را یدک می‌کشی؛ ولی این که واقعا پزشک باشی یا نه، انتخاب توست.

 

۴. رزیدنتی و فلوشیپ

در کل دوران پزشکی عمومی‌ات، این اصطلاح را احتمالا زیاد می‌شنوی: «استریت هستی؟»

البته معنایش با Straight‌ بودن در ادبیات روزمره‌ی انگلیسی، زمین تا آسمان، تفاوت دارد. اینجا منظور از استریت بودن این است که آیا بدون رفتن طرح دوران عمومی حق داری در امتحان تخصص شرکت بکنی یا خیر؟

درصد خیلی کمی کلا از طرح معاف هستند. مثل کسانی که یک تا سه کشوری در آزمون پیش‌کارورزی می‌شوند. افراد دیگری هستند که حق دارند یک بار در آزمون رزیدنتی شرکت بکنند و اگر قبول شدند، طرح دوران عمومی خود را نروند.

وقتی دانشجوی دوران تخصص شدی،‌ به تو رزیدنت یا دستیار تخصصی می‌گویند.

رزیدنتی خود بحثی جداست که فعلا آن‌‌قدر در مورد آن اطلاع ندارم که در موردش بنویسم. پس از رزیدنتی دوران فلوشیپی فرا می‌رسد که دوره‌های فوق‌تخصصی هست.

این دوران‌ها نیز آزمون‌های مخصوص به خود را دارد که خود داستان‌های جداگانه دارند. آزمون ارتقا. آزمون بورد. آزمون فلوشیپ.

 

پی‌نوشت ۱:‌ دانشگاه‌های مختلف تفاوت‌هایی دارد. در بعضی از آن‌ها دوران علوم پایه ۴ ترم و بعضی ۵ ترم هستند. تعداد و محتوای بلاک‌های فیزیوپات متفاوت است. بخش‌های بالینی، تعداد ماه‌های هر بخش، محتوای تدریسی، نحوه‌ی ارزشیابی در بخش‌ها نیز تفاوت‌هایی دارد. اما سوال اکنون شما و دغدغه‌ی فعلی این نیست. موضوع کنونی این است که پزشکی یا نه. این حرف‌ها در درجه‌ی بعدی است.

پی‌نوشت ۲: این متن قطعا ناقصی‌های فراوانی دارد. دوستی دارم که جزئیات این موارد را بهتر از من می‌داند و قرار شده است که در این زمینه کمک کند. اگر در زمینه‌‌ی مراحل تحصیلی سوالی بود حتما مطرح شود و این سوال را خودم یا دوستم – امیرهومن هویدایی – جواب خواهیم داد.

۸۰ نظر

  1. سلام اقای دکتر
    من تا الان خوب درس خوندم شبا تا ۴ میخونمو صبح ۱۰ بیدار میشم اما دقیقا الان که تایم حساسیه احساس میکنم همه چیز یادم رفته
    میشه یه جمله بهم بگین که امید وارم کنه؟فقط ۱۴ ۱۵ روز مونده و من مغزم رو به انفجاره!
    ممنون

  2. سلام ممنون از مطالب خوبتون میخواستم بپرسم من که دانشجوی کارشناسی رادیولوژی هستم به نظر شما تو سن ۲۴ سالگی یعنی بعد از طرح ارزش داره که دوباره کنکور بدم و پزشکی قبول بشم؟ و اینکه شما میدونید شرایط آزمون کارشناسی به پزشکی چی هست؟ ممنون میشم اگه کمکم کنید

  3. سلام اقای قربانی خسته نباشید من استرس دارم برای کنکور امسال و حس میکنم اگه قبول نشم خیلی از دوستام و زندگیم جا میمونم به نظر شما چیکار کنم این فکر درسته؟ من واقعا متحول شدم و از یه زمانی فهمیدم که هدف من اینه ولی بعدش شکی توش نداشتم ممنون میشم جواب بدین…..

  4. سلام خسته نباشید
    کسی که در ۲۳ سالگی پزشکی قبول بشه میتونه موفق بشه؟

  5. سلام .میشه یه توضیح بدین در مورد اینکه چطور می تونم یه پزشک قانونی شم . باید اول پزشکی عمومی بخونی بعد یا نه همون اول تعیین رشته جدا داره . ممنون

  6. سلام آقای قربانی. خیلی ممنون میشم اگه جواب سوالم رو بدید. به نظرتون کسی که ۲۶-۲۷ ساله س اگه به خاطر علاقه ش دوباره کنکور بده و پزشکی قبول شه ضرر نمیکنه؟ توی اون سن بازم حوصله ی هفت سال خوندن و تازه پزشک عمومی شدن رو داره؟ بعدا پشیمون نمیشه؟ چون عملا توی اون مدت شاید نشه شغل دیگه ای داشت و آدم سربار خانواده ش بشه. شما نمونه ش رو دیدید تا حالا؟

  7. سلام.ممنون از اطلاعات کامل و دقیقتون.خیلی خوبه که اینقدر با دید مثبت و زیبا درباره این رشته نوشتین که ادمی مثل من که در حال انتخاب هدفشه درست تصمیم بگیره

  8. سلام.ممنون از اطلاعات کامل و دقیقتون.خیلی خوبه که اینقدر با دید مثبت و زیبا درباره این رشته نوشتین که ادمی مثل من که در حال انتخاب هدفشه درست تصمیم بگیره
    یه سوال دارم:میشه یکم درباره خوندنتون تو دوران مدرسه بگید
    اصن در کل چجوری درس میخوندین و نا امید نمیشدین😊
    من بعضی وقتا فک میکنم فقط کسایی پزشکی قبول میشن که مدرسشون تیزهوشان بوده با اینکه خودم مدرسه خییلی خوبی میرم

  9. باید چه شرایطی داشته باشیم که بتونیم طرح عمومی نریم؟واضح توضیح ندادید و اینکه من ۲۲سالمه اگر سال بعد کنکور تحربی بدم دیره بنظرتون برای پزشکی؟دکار نظرتون راحع ب داروسازی چیه؟

    • سلام.
      برای استریت شدن کلا چند راه هست. به شکل کلی یا باید جزو استعداد درخشان باشید یا ازدواج بکنید.
      شرایط ورود به استعداد درخشان هم متنوع و زیاد هست. اگه سرچ بکنید، آیین‌نامه‌هاش رو پیدا می‌کنید.

      • خب یعنی اگر دانشگاه دولتی باشیم و ازدواج بکنیم از طرح معافیم؟یا فقط شامل کسانی میشه که پردیس و…هستن؟و سوالم دیگم اینه که وقتی معاف شدیم از طرح همون سال میتونیم آزمون تخصص شرکت کنیم؟

  10. ببخشید دانشجوی پزشکی باید بخیه زدنم یاد بگیره؟خواااهش میکنم جواب بدید خیلی از بخیه زدن بدم میاد

    • سلام.
      یاد گرفتن با انجام دادنش دو تا بحث جدا هست. از لحاظ تئوری و تمرین روی مولاژ، فکر می‌کنم همه‌ی دانشگاه‌ها آموزش میدنش. اما این که در بخش برای مریض بخیه بزنید یا نه،‌ بستگی به سیاست‌های دانشگاهی داره که درس میخونید.
      برای شیراز این شکلی هست که در دوران استیودنتی و اکسترنی (دو سالی که بهش استاژری هم میگن) حداقل در سه بخش ارتوپدی، ENT و چشم،‌ شما بخیه می‌زنید و این کار از وظایفتون هست. بقیه بخش‌ها خیلی خیلی کم پیش میاد که بخیه بخوره بهتون.
      برای بقیه‌ی دانشگاه‌ها رو خبر ندارم خیلی.

  11. سلام من پایه نهم هستم سال بعد انتخاب رشته دارم به پزشکی علاقه زیادی دارم اما از جسد و مرده میترسم به نظرتون میتونم تو رشته ی تجربی موفق بشم ؟راهنمایم کنین ممنون میشم.

  12. از دیدن جسد مرده و محتضر و…بسیار بیزارم از اینکه پزشک شوم و از رنج مردم درآمد کسب کنم متنفرم البته نمی گویم همه اما هستند فراوان که از این طریق تجارت می کنند .و بدترین وشاید بی شرمانه است معتقدم کسی باید پزشک شود که آماده خدمت صادقانه به بیمار باشد و به آلام ودردهای مردم بخوبی بپردازد همیشه خود را جای بیمار ببیند

  13. سلام . آیا استریت شدن محدودیت سنی داره؟ در انتخاب رشته تخصص چه طور یعنی با هر سنی مجاز به انتخاب رشته در تخصص هستی مثل جراحی اعصاب. ممنون

  14. من عاشق پزشکیم از کلاس هشتم کلاس های پزشکی زیادی رفتم عاشق جراحیم انقدری که قرار بود ببرنم تشریح انسان واقعی رو ببینم ولی مشاورمون اجازه نداد امسال وارد پیش دانشگاهی میشم …خیلی روحیم خرابه،به خاطر دوستای بد از درس خیلییییی دور شدم امسال به سختی مدرسمو عوض کردم ولی داغون تر شدم چون کلی ادم که راهشونو زود تر از من شرو کردن دیدم….بعضیا میگن اگ امسال خیلی خوب بخونی پزشکی قبولی بعضیام میگن نه ….خیلی سخته عاشق یه چیزی باشی و ازش خیلی دور باشی …هرشب تو اینترنت میرم عکس دانشجو هارو نگاه میکنم که در حال کار اموزی هستن و هر شب اشک میریزم ….امید وارم تو رشته ای که هستین موفق باشید و یک پزشک لایق برای جامعه و روزی و رزق بی پایان⭐️

    • امیدوارم اینو بخونی. اینو بدون هیچوقت برای شروع کردن دیر نیست هیچوقت و اگر واقعا علاقه داری همه ی چیزهه و افراد منفی رو بزار کنار و شروعی محکم و بهتر کن که من مطمئنم اگه اینکارو بکنی و تلاش کنی به خواسته ات میرسی و بهترین میشوی.فقط شروع کن و سخت تلاش کن به امید موفقیت شما خانم دکتر اینده.

  15. من امسال کنکوری هستم به شکل وحشتناکی یه استرس و حالت بدی همه وجودمو گرفته طوری که خوابم هم ریخته بهم شما هم ازین مشکلا داشتید؟

  16. سلام ممنون از مطلب خوبتون

  17. سلام
    حقوقی که گفتید با شروع مرحله اکسترنی به دانشجوها میدن چقدر هستش ؟

  18. خیلی جالب بود متن.منی که الان انگیزه ای واسه درس خوندن نداشتم،الان واقعا انرژی گرفتم…ممنون..امیدوارم منم به هدفم برسم..

  19. سلام.من پشت کنکوری ام .خیلی نگرانم میترسم نتونم قبول شم برام دعا کنین🙏🙏🙏🙏🙏

  20. سلام من ۲۴ سالمه. دبیرستان تجربی خوندم ولی اون موقع از پزشکی و کلا محیط بیمارستان خوشم نمیومد برای همین خیلی اشتباه کردم و وارد رشته های انسانی شدم ولی الان واقعا پشیمونم بعضی وقتا فکر میکنم دوباره کنکور بدم اما میبینم خیلی از درس های تجربی فاصله گرفتم و تقریبا هیچی یادم نیست. اما فکرش هم مدام تو سرمه. اگر کسی دراین باره تجربه ای داره بگه لطفا در ضمن کمی از محیط بیمارستان هم بگید من از خیلی ها میشنوم محیط بیمارستان خیلی محیط بدیه اما نمیدونم چرا منظورشون را واضح نمیگن

  21. سلام لطفا برای کنکوری هام دعا کنید

  22. سلام عالی بود لطفا برا ماهای که هدفمون گذروندن این دوره هاست😍 دعا کنید که موفق بشیم وبه هدفمون که پزشکیه برسیم😍

  23. واقعا ادم از خوندن وبلاگتون لذت میبره ..

  24. سلام آقای قربانی ببخشید در بیمارستان شما رزیدنت رشته رادیوانکولوژی رو میبینید؟ چند سال باید درس بخونن آیا متخصصین این رشته در تماس با اشعه های خطرناک هستن و امکان داره براشون مشکلی به وجود بیاره؟ و اینکه آیا کشیک هاشون سنگینه یا راحته یعنی در روز چند ساعت توی بیمارستان هستن و بعد از اتمام درسشون هم باید روزانه چند ساعت توی بیمارستان کار کنند؟ و یه اینکه میدونید درامدشون چه قدر؟ممنون میشم منو راهنمایی کنید آقای دکتر قربانی

    • آقای قربانی سلام ببخشید میشه لطف کنید و راهنماییم کنید جواب سوال قبلیم رو مرسی

    • سلام آوینا.

      آره. هست. یه چند روزی هم بخششون بودیم خود ما.

      اینا سال اول رو با بچه‌های داخلی کشیک میدن اگه اشتباه نکنم. منم خودم تو بخش نفرو با یکیشون بودم. از لحاظ safety محل کار که خب لباس محافظ و … هست.
      کشیک‌های سال اولشون چون با بچه‌های داخلی هست سنگینه، بقیه‌ی سال‌ها رو اطلاعی ندارم.

      درآمد هم اطلاعی ندارم راستش ولی با توجه به روند‌های سلامتی و بیماری، قاعدتا تعداد مریض‌هاشون کم نیست.

  25. سلام من بین دندون وپزشکی موندم…پزشکی روواقعادوست دارم وهمیشه توفکرپزشک شدنم ولی به همون اندازه که دوسش دارم ازش میترسم یکی ازاشناهامون دندون میخونه میگه خیلی خوبه وراحته ولی یکی دیگه دانشگاه تهران پزشکی خونده امسال سال اخرشه واقعاداغونه میگه خیلی خسته شده وخیلی سخته …یکی دیگه هم میگفت حوصله تخصص نداره و…واقعاکلافه شدم من عاشق تخصص جراحی قلب وعروقم چکارکنم!؟؟؟؟؟؟

    • اینو بدون که اگر واقعا عاشق پزشکی باشی شاید توی مسیر خستگی جسمی داشته باشی اما از نظر روحی کاملا شارژ و اوکی هستی پزشک بودن شرط داره شرطش عاشق بودنه اگر می دونی که در این حد دوسش داری بسم الله اگر که نه به نظرم یه رشته دیگه ای رو انتخاب کن چون سختی هاش فقط در حد دانشجویی نیست موقع کار کردن هم نیاز داره از جون و دل واسش مایه بزاری موفق باشی

  26. سلام و وقت بخیر…
    شاید خیلی ازماها ازهمون روز اولی که یاد گرفتیم چطور بنویسیم “دکتر”آرزوشو هم در سر پروروندیم…و من مختخرم به اینکه بگم سالهاست بهش فکرمیکنم…
    خیلی وقتا که به عقب برمیگردم میبینم تلاشم هرگز درحد ی پزشک نبوده…بعضا خیلی هم کم بوده!پارسال کنکور شرکت کردم و تازه فهمیدم من کجامو هدفم چقدر دوره ازمن…
    کم نیاوردم …۱۲سال تمام درس خوندم تا بهش برسم…تصمیم گرفتم یه ساله دیگمو هم بهش اختصاص بدم…پشیمون نیستم ولی پیش میاد وقتایی که دلسرد میشم و خستهوقتی با مسایل فیزیک سر.کله میزنمو گاها زیرلب فحش میدم که اصلا چرا باید اینو بدوونم؟؟خستگی ها همیشه هستن گاهی مغلوبشون مشی و گاهی بسلامت ازشون عبور میکنی…بااین حال قسم خوردم حتی شده اروم ادامه بدم ولی عقب نکشم…این بین در اوقات ناامیدی مطالب و مقالات پزشکی میخونم…که البته بسیار موثره
    ان یکی از تاثیرگذارترین ها بود..درعین واقعیت حس خوبی داشت…اینکه با هرچملش خودمو دراون جایگاه تصورکردمو لذت بردم…
    بسیااار بسیار ازتون ممنونم که هدفم رو برام ملموس تر و روشن تر کردید
    درپناه حق
    موفق و سربلند باشید

  27. سلام
    ازین بهتر یه غریبه رو نمی شد با پزشکی آشنا کنی. من فوق لیسانس مکانیک دارم و ۳۴ سالمه. چند وقته تو سرم که کنکور تجربی بدم و پزشکی بخونم. خواستم بیشتر آشنا بشم که اتفاقی وبلاگتو دیدم. به نظرت من میرسم پزشکی بخونم ؟! البته سوالم برای قبل کنکور نبود. برای بعدش بود که فرضا قبول بشم. ممنون میشم راهنماییم کنی

  28. تو وبلاگتون زندگی جریان داره…
    هر وقت از درس خوندن خسته میشم میام اینجا و انرژی میگیرم شاید بعضی از نوشته هاتونو بیشتر از بیست بار خونده باشم . ممنون که می نویسید 🙂

  29. سلام ، متن فوق العاده بود و اول از همه بابت این ازتون مچکرم ،من بیست سالمه و به خاطر علاقه ای که به زبان داشتم درس خوندن روکنار(به مدت دوسال) گذاشتم و زبان رو تموم کردم که از اول راهنمایی شروعش کرده بودم البته تا لیسانس(بهتره بگم معادل لیسانس) نه بیشتر ، الان میخوام شروع کنم برای خوندن پزشکی و تلاش کنم واسش چون از اول علاقه ی من بوده ولی خیلی دلم با خوندن این متن خالی شد و بیشترم از طول کشیدن خیلی زیاد ناراحت شدم ، من نمیخوام از این سن تا سی و چندسالگی که میشه بگی سال های خیلی خوبی از زندگی هست رو همش به درس خوندن بگذرونم و کلی علایق دیگه دارم که میخوام به اونها هم برسم هرچند منطقی هست که به خاطر این هدف از بعضی علایقم بزنم ، ولی راستش ادمی نیستم که بتونم تمام روز رو به درس خوندن بگذرونم و به خاطر علاقه شدیدم به قلب هست که تصمیم گرفتم دوباره شروع به درس خوندن بکنم. الان میخوام هدف گذاری کنم که کنکور سال جاری نه کنکور سال ۹۹ شرکت کنم چون میدونم که الان برای کنکور ۹۸ دیره ، راستش قراره با این اوصاف دو سال از زندگیم رو صرف این کار بکنم که صرفا فقط کنکور بدم ، میخواستم که کمکم کنید و نظرتونو بهم بگین که ارزش داره من این تایم رو صرف کنم برای این کار؟؟ توی ادامه راه امکانش هست به جایی برسم که خسته بشم و نتونم ادامه بدم؟؟ واسه کسی مثل من وقت هدردادن نیست؟؟ میتونم در حین درس خوندن به علایقم هم برسم یا بهتره بگم امکان انجام دادن کارای دیگه کنار درس خوندن هم وجود داره یا تمام روزای سال باید درگیر درس خوندن باشم؟؟
    ممنون از سایت خوبتون.

  30. سلام آقای قربانی ، من دانشجوی ترم یک پزشکی همون دانشگاهی هستم که شما توی فرم انتخاب رشته تون بعد از دانشگاه فعلی تون زده بودید 🙂
    کمی نگرانم . نگران این که پزشک خوبی نشم . من خیلی زودتر از باقی هول میکنم و مستاصل می شم . اینطور مواقع ذهنم پاک و سفید میشه و هیچ کاری از دستم برنمیاد . خواه این موقعیت استرس زا گیر کردن توی ترافیک باشه خواه پرسش شفاهی درس بافت ! می ترسم اینطور باقی بمونم و در محیط بالینی ناکارامد باشم . این احوالات باعث شده به تغییر رشته فکر کنم ؛ رفتن به سمت رشته هایی که دوستشون ندارم اما لااقل در اون زمینه ها ناکارامد نیستم . جدای از این، فوق العاده ادم احساساتی و حساسی هستم. مرگ و بیماری و فقر و مشکلات دیگران برام خیلی آزاردهنده و دردناک و درگیرکننده ست. ( در حدی کا با دیدن احوال ناخوشایند باقی به سرعت چشمهام اشک الود میشن و حس می کنم سنگ بزرگی روی قفسه ی سینه م قرار دادن!)می ترسم از لحاظ روانی برای این رشته کافی نباشم . سئوالم اینه که در طی این ۶ سال و اندی، روند آموزش پزشکی می تونه من رو از لحاظ روحی برای طبابت اماده کنه؟
    می ترسم که زمان و انرژی ای که صرف درس ها می کنم فقط به اندازه ی پاس کردن کفایت کنه و من اونطوری که باید از لحاظ علمی آماده نباشم . نمی دونم چطور بفهمم دارم درست درس می خونم یا نه . تصور می کنم صرفا نمره ای که از امتحانات و کوئیزها می گیرم معیار خوبی نیست .
    راهی وجود داره برای این که بفهمم نحوه ی برخوردم با رفرنس ها و جزوات در ایام علوم پایه درسته ؟
    سوال بعدی من از شما راجع به فعالیت های جانبی ای هست که میشه در طی علوم پایه بهش پرداخت . المپیادهای دانشجویی ؟ فعالیت توی کمیته ی تحقیقات و انجمن علمی ؟ یا پرداختن به علایق شخصی مثل روان شناسی و فلسفه و ادبیات و هنر ؟ هیچ جهت گیری خاصی برای پرکردن وقت های خالیم ندارم . من به حیطه ی neuroscience و کمی هم به public health علاقمندم . در دوران علوم پایه چطور بپردازم بهشون ؟ در مقاطع بعدی مجالی برای کار کردن در این زمینه ها وجود داره ؟
    عذر می خوام که سوالاتم تا این حد پراکنده و ابتدایی هستن . حقیقتی که هست اینه که سردرگمی زیادی احساس می کنم در ارتباط با دوران علوم پایه . نمی دونم چطور ازش به بهترین شکل بهره ببرم . در دوران پسا کنکور بارها می خواستم در این باره ازتون بپرسم اما تصور کردم با ورود به دانشگاه و پرس و جو از باقی، راه مناسب خودم رو پیدا می کنم . ولی متاسفانه در طی این یک ماه در وضعیت مطلوبی روزها رو سپری نکردم . دوست ندارم که سه ترم باقی هم در بطالت سپری شه و من بمونم با دست های خالی . از این بابت مزاحم شما شدم .

    • سلام مهدیه. راستش الان نمی‌تونم برات جواب طولانی بنویسم و سوال‌های تو نیاز به جواب طولانی دارند. ولی بذار جواب سوال اولت رو بدم. این که روند آموزش پزشکی یک دانشجو رو از لحاظ روحی برای طبابت آماده می‌کند یا نه؟
      جواب خیر هست. بعضی از دانشگاه‌ها تلاشی پوچ و فرمالیته برای این کار انجام می‌دهند. بعضی جاها همین رو هم انجام نمیدن.
      ولی خودت میتونی به خودت کمک بکنی که برای این مسیر آماده بشی.

      در مورد رفرنس‌ها هم نوشتم تو وبلاگ. من این چند روز حتما یه وقتی میذارم که مطالب رو دسته‌بندی بهتری بکنم. در مورد فعالیت‌های دانشجویی هم نوشتم. توی نوشته‌های صفحه‌ی اول و دوم، جواب اکثر سوال‌هات رو میتونی پیدا بکنی.

  31. سلام مرسی از توضیحات کاملتون
    چند وقت پیش رفته بودم پیش یه دکتر عمومی میگفت اگر میخواهید دکتر خوبی بشید،سعی کنید در دوران عمومی،طب سنتی رو هم در کنار درسهاتون بخونید.این به نظرتون کمکی میکنه؟
    چون میگفت در دوران عمومی شما روش درمان رو بیشتر یاد میگیرید در پزشکی مدرن ولی اگه طب سنتی رو هم کتاباش رو بخونید توی تشخیص بیماری ها خیلی راحت ترید

    • سلام علی. به نظرم تا حدی باید بدونی. به عنوان این که یک Alternative Medicine هست که خیلی جذابه برای مردم ما. اما اسمش روش هست. Alternative. به تشخیص تو هم کمکی نمی‌کنه. به درمان شاید. بعضی از جاها، واقعا هم درمان‌های خوبی پیشنهاد می‌کنه.
      حداقل من اونقدر علم ندارم که بتونم از طب سنتی برای تشخیص استفاده بکنم.

  32. ممنون از مطالب عالیتون
    یه سئوال داشتم خدمتتون، اینکه هروقت مطالب سایتتون رو میخونم از اساتیدتون تشکر میکنید ولی هیچوقت اسمشون رو ذکر نمیکنید چرا!!!

    • سلام فاطمه.
      اسم بعضی‌ها رو می‌نویسم. مثلا در اون پستی که در مورد اورژانس اطفال هست، اسم استاد رو ذکر کردم.
      بعضی‌ها رو نمی‌نویسم چون ازشون اجازه نگرفتم.
      بعضی‌ها رو هم نمی‌نویسم چون میخوام مفصلا بعدا در موردشون بنویسم.

      اگه در مورد کسی از اونا سوال داری، بپرس ازم.

  33. باسلام ازبیننده های طرفدار مطالب شما هستم،لطفا ارایه مقالات بیشتر به روز عمل نمایید.
    متشکرم
    https://www.pasargadmetal.com

  34. سلام اقای دکتر کامنت هایی دیروز نوشتم رو دیدید؟

  35. سلام وااای مرسییی. آقای قربانی چقدر به موقع این مطلب رو گذاشتید واقعا اطلاعاتم درمورد رشته پزشکی خیلی کم بود. تا چند روز دیگه نتایج کنکورم میاد برام دعا کنید که منم این مراحلو بگذرونم.

  36. اقای دکتر شما اگه به جای دانشگاه شیراز، پزشکی یک دانشگاه توی شهرستان قبول میشدید میرفتید؟ ببخشید میشه یکم منو راهنمایی کنید من توی انتخاب دانشگاه دچار سردرگمی شدم

    • سلام اقای دکتر خسته نباشید
      من لیسانس میکروبیولوژی دارم
      ۲۴ سالمه
      من بین ارشد هماتولوژی
      و کنکور مجدد سراسری برا پزشکی
      و کنکورلیسانس به پزشکی
      موندم
      واقعا نمیدونم چیکارکنم😑
      الان با اینکه ۲۴ سالمه دیر نیس برا پزشکی قبول شدن؟
      و اینکه اگ بخام بخونم الان که ۴ بهمن ماهه میتونم برا کنکور ۹۸ اماده بشم؟
      لطفا راهنماییم کنین
      ممنون
      راستی بابت متنتون هم تشکر

  37. سلام بله. منظورم رو درست متوجه شدید.
    اقای دکتر به نظر شما یه پزشک که از دانشگاهی غیر از تهران و شیراز فارغ التحصیل میشه با یه نفر که از دانشگاه شهرستان فارغ التحصیل میشه خیلی فرق داره؟ من ارزوهای بزرگی دارم و دوس دارم یک پزشک ماهر بشم ولی به نظرم با درس خوندن در دانشگاه هایی غیر از تهران و شیراز به هدفم نمیرسم.

  38. سلام
    اقای دکتر ببخشید تفاوتی زیادی بین یه نفر که تو دانشگاه معروف ایران مثل تهران و شیراز و… درس میخونه با یه نفر که جای دیگه ای پزشکی میخونه هست؟ راستش من کنکوری ۹۷ هستم و هدفم دانشگاه تهران بوده ولی با توجه به سختی کنکور ۹۷ شاید قبول نشم به نظر شما اگه قبول نشم واسه کنکور ۹۸ بمونم؟

  39. سلام. امکان داره منم وارد این رشته بشم :-))
    ولی چجوری مدیریت کنم تلگرام رو ؟ اینستا رو ؟؟ نت گردی… وب گردی
    من میترسم… میترسم بی جنبه بازی من، من رو از درس بندازه از اینکه ساعت ها مثل الان بشینم و هزاران وب بخونم:-(((

    میشه راهتماییم کنید؟ شما خودتون چجوری کنترل میکنید؟؟ ایضا شما وب هم دارید:))

  40. سلام
    ممنون که حوصله کردید و این نکته های نابو گفتید . تا الان کسی اینطوری پزشکیو برام توضیح نداده بود .
    ممون از مقاله ی بی نظیرتون ❣

  41. خب این یعنی چی حالا؟ حالا دندون پزشکی خوبه یا پزشکی؟

    • سلام. جواب این سوال رو قرار نیست من بدم. من قرار هست یک سری حرف بزنم و کمک بکنم به شما و بقیه که خودتون به جواب این سوال برسید. این نوشته، اولین نوشته از این مجموعه بود.

  42. ممنون از مطلبتون

  43. سلام
    امید دارم که دکتر باوجدان و اخلاقی بشید چیزی که در دنیای امروز کم رنگ شده است.
    دوستی می گفت اگر بین رشته ایی که دوست دارید با رشته ایی که در جامعه کاربردی ترست دچار شک و تردید شدید کدام را انتخاب می کنید؟ خودش جواب داد اشکال کار ما این است که می خواهیم به قولی دنیا را کن فیکون کنیم و کارهایی را انجام بدیم که دیگران نکرده ان و گویا خدا فقط ما را برای این کار برگزیده ست! این جواب را به همه ی کسانی که دغدغه چنین تفکری را دارند بگویم که دوست عزیز! مطمئن باش کسی جای تو را در این دنیا نمی گیرد و هرکس در این دنیا به اندازه خودش سهمی دارد پس خواهشا فقط ان چیزی را که خودت دوست داری انتخاب کن! یقینا با این کار هنجارشکنی ها کم می شود و هرکس لااقل به شغل خودش خیانت(چه مادی و چه معنوی) نمی کند!

  44. امیرمحمد جان
    میتونی کمی درباره تعادلی که بین خوندن رفرنس کتاب ها و جزوات برقرار کردی بنویسی؟
    من هنوز در این زمینه مشکل دارم،

  45. سلام دکتر!
    مرسی از مطلب خوبتون!
    بی صبرانه منتظر ارائه این مطالب و مطالب تکمیلی و جذاب ترتون توی همایش زنگ تفریح هستیم! 😉 :پی

  46. مطلب نابی بود ممنون از به اشتراک گذاریش.
    فقط یک سوال یک پزشک که در دوران اینترنتی هست به عنوان پزشک اجازه تجویز با مسولیت خودش داره با اینکه اساتید زبده در کنارشون هست؟ و اینکه در بخش زنان و زایمان چطوری اجازه فعالیت میدن؟

    • سلام محمد.

      استاد همه‌ی ساعت‌ها نیست؛ ولی مریض همیشه هست. پس یک جاهایی باید تصمیم بگیری و تجویز بکنی. آموزش می‌بینی که این کار رو بکنی. ولی تو تنها مسئول نیستی. اینترن مسئوله، رزیدنت مسئوله، پرستار مسئوله، استاد مسئوله و … اگر خطایی هم صورت بگیره، پزشکی قانونی بررسی می‌کنه که سهم هر کسی در خطا چقدر بوده.

      از بخش زنان و زایمان منظورت خود بخش زایمان هست و این که برای زایمان میریم یا نه؟

    • ممنون از جوابت.اره منظورم برای زایمان هست.
      درمورد اون سیستمی که اطلاعات مریض ها وبیماری ها رو داخلش وارد میکنی میتونی یه خورده توضیح بدی .
      سیستم his بیمارستانی هست درسته؟

      • برای زایمان هم میشه رفت. راحت نه ولی شدن میشه.
        من رفتم ولی خودم هنوز بلد نیستم که اگه مشکلی پیش اومد چه کار میشه کرد.

        آره. سیستم HIS هست. آزمایش‌هایی که داخل بیمارستان انجام میشه و جواب برخی از ریپورت‌ها رو میتونی اینجا ببینی. راستش نمی‌دونم در مورد چه قسمتی‌اش دوست داری بدونی که برات بگم. اگر قسمت خاصی هست بهم بگو.

  47. مطلب بسیار مفیدی بود ممنووون

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.